Plorkanto 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1Вспомни, Господи, что над нами совершилось; призри и посмотри на поругание наше.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2Наследие наше перешло к чужим, домы наши - к иноплеменным;
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3мы сделались сиротами, без отца; матери наши - как вдовы.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Воду свою пьем за серебро, дрова наши достаются нам за деньги.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Нас погоняют в шею, мы работаем, и не имеем отдыха.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6Протягиваем руку к Египтянам, к Ассириянам, чтобы насытиться хлебом.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7Отцы наши грешили: их уже нет, а мы несем наказание за беззакония их.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8Рабы господствуют над нами, и некому избавить от руки их.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9С опасностью жизни от меча, в пустыне достаем хлеб себе.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10Кожа наша почернела, как печь, от жгучего голода.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Жен бесчестят на Сионе, девиц - в городах Иудейских.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12Князья повешены руками их, лица старцев не уважены.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13Юношей берут к жерновам, и отроки падают под ношами дров.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14Старцы уже не сидят у ворот; юноши не поют.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15Прекратилась радость сердца нашего; хороводы наши обратились в сетование.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16Упал венец с головы нашей; горе нам, что мы согрешили!
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17От сего-то изнывает сердце наше; от сего померкли глаза наши.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18Оттого, что опустела гора Сион, лисицы ходят по ней.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Ты, Господи, пребываешь во веки; престол Твой - в род и род.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20Для чего совсем забываешь нас, оставляешь нас на долгое время?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21Обрати нас к Тебе, Господи, и мы обратимся; обнови дни наши, как древле.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22Неужели Ты совсем отверг нас, прогневался на нас безмерно?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.