Plorkanto 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1Спогадай же, Господи, що з нами сталось; зглянься, подивися на пониженнє наше!
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2Наше наслїддє досталось невірам, доми наші — чужим чуженицям;
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3Ми сироти — безбатьченки; матері наші — вдовицї.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Власну воду ми пємо за гроші, дрова наші здобуваєм за плату.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Нас поганяють, бючи в потилицю, а в роботї нема нам відпочинку.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6І до Египту ми й до Ассура руку по хлїба шматок простягаєм.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7Наші батьки провинили, та їх нема вже, ми ж двигаємо кару за їх беззаконства.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8Раби вередують над нами, та й нїкому вирвати з рук їх.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9В небезпецї перед мечем ми хлїб наш по степу здобуваєм.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10Скіра на нас, наче в печі, счорнїла від пекучої голоднечі.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Наших жінок безчестять у Сионї, дївчат — в городах Юдейських.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12Князї повішані їх руками, лиця старшин у зневазї.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13Молодики наші жорнами мелють, недолїтки падуть під ношами дров.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14Старцї вже в воротях не засїдають, паробки не сьпівають.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15Радощів серце вже наше не знає, наші танцї в жалощі змінились.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16Із голови в нас вінки поспадали, горе нам, що ми провинили!
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17От чому серце в нас ниє, от чого в нас ув очах потемнїло!
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18Ой попустїли вершини Сионські, хиба шакалі ходять по них.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Господи! ти пробуваєш во віки; твій престол стоїть з роду до роду.
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20Чом же ти позабув нас, чом покинув нас на так довгий час?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21О, приверни нас до себе, Господи, а ми привернемось; понови днї наші, як се зпершу було!
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22Чи то ж се зовсїм ти нас відцурався, прогнївився на нас без міри?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.