Lamentations 5
World English BibleTranslation
World English Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Remember, LORD, what has come on us. Look, and see our reproach.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Our inheritance has been turned over to strangers, our houses to aliens.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3We are orphans and fatherless. Our mothers are as widows.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4We must pay for water to drink. Our wood is sold to us.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Our pursuers are on our necks. We are weary, and have no rest.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6We have given our hands to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Our fathers sinned, and are no more. We have borne their iniquities.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Servants rule over us. There is no one to deliver us out of their hand.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9We get our bread at the peril of our lives, because of the sword in the wilderness.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Our skin is black like an oven, because of the burning heat of famine.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11They ravished the women in Zion, the virgins in the cities of Judah.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Princes were hanged up by their hands. The faces of elders were not honored.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13The young men carry millstones. The children stumbled under loads of wood.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14The elders have ceased from the gate, and the young men from their music.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15The joy of our heart has ceased. Our dance is turned into mourning.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16The crown has fallen from our head. Woe to us, for we have sinned!
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17For this our heart is faint. For these things our eyes are dim:
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18for the mountain of Zion, which is desolate. The foxes walk on it.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19You, LORD, remain forever. Your throne is from generation to generation.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Why do you forget us forever, and forsake us for so long a time?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Turn us to yourself, LORD, and we will be turned. Renew our days as of old.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22But you have utterly rejected us. You are very angry against us.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.