Плач 5
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Спогадай же, Господи, що з нами сталось; зглянься, подивися на пониженнє наше!
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Наше наслїддє досталось невірам, доми наші — чужим чуженицям;
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Ми сироти — безбатьченки; матері наші — вдовицї.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Власну воду ми пємо за гроші, дрова наші здобуваєм за плату.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Нас поганяють, бючи в потилицю, а в роботї нема нам відпочинку.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6І до Египту ми й до Ассура руку по хлїба шматок простягаєм.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Наші батьки провинили, та їх нема вже, ми ж двигаємо кару за їх беззаконства.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Раби вередують над нами, та й нїкому вирвати з рук їх.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9В небезпецї перед мечем ми хлїб наш по степу здобуваєм.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Скіра на нас, наче в печі, счорнїла від пекучої голоднечі.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Наших жінок безчестять у Сионї, дївчат — в городах Юдейських.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Князї повішані їх руками, лиця старшин у зневазї.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Молодики наші жорнами мелють, недолїтки падуть під ношами дров.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14Старцї вже в воротях не засїдають, паробки не сьпівають.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Радощів серце вже наше не знає, наші танцї в жалощі змінились.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16Із голови в нас вінки поспадали, горе нам, що ми провинили!
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17От чому серце в нас ниє, от чого в нас ув очах потемнїло!
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18Ой попустїли вершини Сионські, хиба шакалі ходять по них.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19Господи! ти пробуваєш во віки; твій престол стоїть з роду до роду.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Чом же ти позабув нас, чом покинув нас на так довгий час?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21О, приверни нас до себе, Господи, а ми привернемось; понови днї наші, як се зпершу було!
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22Чи то ж се зовсїм ти нас відцурався, прогнївився на нас без міри?
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.