Lamentations 5
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Remember, O LORD, what has happened to us. Look and see our disgrace!
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Our inheritance has been turned over to strangers, our houses to foreigners.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3We have become fatherless orphans; our mothers are widows.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4We must buy the water we drink; our wood comes at a price.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5We are closely pursued; we are weary and find no rest.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6We submitted to Egypt and Assyria to get enough bread.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Our fathers sinned and are no more, but we bear their punishment.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Slaves rule over us; there is no one to deliver us from their hands.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9We get our bread at the risk of our lives because of the sword in the wilderness.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Our skin is as hot as an oven with fever from our hunger.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Women have been ravished in Zion, virgins in the cities of Judah.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Princes have been hung up by their hands; elders receive no respect.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Young men toil at millstones; boys stagger under loads of wood.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14The elders have left the city gate; the young men have stopped their music.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Joy has left our hearts; our dancing has turned to mourning.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16The crown has fallen from our head. Woe to us, for we have sinned!
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Because of this, our hearts are faint; because of these, our eyes grow dim—
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18because of Mount Zion, which lies desolate, patrolled by foxes.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19You, O LORD, reign forever; Your throne endures from generation to generation.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Why have You forgotten us forever? Why have You forsaken us for so long?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Restore us to Yourself, O LORD, so we may return; renew our days as of old,
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22unless You have utterly rejected us and remain angry with us beyond measure.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.