Oihaih Laa 5
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Aw Angraeng, kaicae nuiah kapha hmuen to poek ah; ka tongh o ih kasae thuihaih hae khen ah loe, poek ah.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Kaicae ih qawk loe minawk ban ah phak boih boeh, kaicae ih imnawk doeh prae kalah kaminawk ban ah phak boih boeh.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Kaicae loe naqah hoi ampa tawn ai kami ah ni ka oh o boeh, kam nonawk doeh lamhmai ah oh o boeh.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Naek hanah tui to ka qan o moe, tik hanah thing to ka qan o boeh.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Kaicae loe anghak ai ah tok ka sak o, hmuen phawh loiah kaicae ih tahnong loe kong thai ai boeh.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Caaknaek khawt buh ka hak o thai hanah, Izip hoi Assyria kaminawk khaeah kang paek o.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Kaicae ampanawk loe zae o moe, om o ai boeh; nihcae zaehaih to ka zok o boeh.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Misongnawk mah kaicae to uk boeh, nihcae ban thung hoi loisak kami to om ai.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9Zit kaom praezaek ih sumsen pongah, kaicae loe duekhaih hoi hinghaih salakah takaw to ka pakrong o.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Zok amthlam loiah kaicae ih nganhin doeh omthuh baktiah amnum boeh.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Nihcae mah Zion ih nongpatanawk hoi Judah ih tanglanawk to zae o haih.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Angraengnawk to angmacae ban hoiah bangh o moe, kacoehtanawk to azat thok ah a sak o.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Cang kaeh hanah thendoengnawk to naeh o, nawktanawk to thing aput o sak.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14To khongkha thungah kacoehtanawk akun o sak ai, thendoengnawk doeh katoeng kruek o ai boeh.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Palung anghoehaih azaem ving boeh pongah, hnawhaih doeh palungsethaih ah angcoeng lat boeh.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16Kaicae lu ih angraeng lumuek loe krak ving boeh; ka zae o boeh pongah khosak ka bing o boeh!
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17To pongah kaicae ih palungthin loe zai sut boeh; hae hmuennawk pongah kaicae ih mik amtueng ai boeh.
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18Kami angqai krangah kaom, Zion mae loe tasuinawk mah paqaih o haih boeh.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19Aw Angraeng, nang loe dungzan ah na cak poe; na angraeng tangkhang loe adung boih khoek to cak poe.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Tipongah kaicae nang pahnet poe moe, atue kasawk ah nang pahnawt ving loe?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Aw Angraeng, kaicae hae nangmah khaeah amlaemsak ah; to tih nahaeloe kam laem o let tih; kaicae ih atuenawk loe canghnii ih atue baktiah omsak let ah.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22Toe kaicae hae nang pahnawt zuep ai moe, palung nang phui thuih hmoek ai nahaeloe, na pathawk let rae ah.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.