Oihaih Laa 5
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Aw Angraeng, kaicae nuiah kapha hmuen to poek ah; ka tongh o ih kasae thuihaih hae khen ah loe, poek ah.
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
2Kaicae ih qawk loe minawk ban ah phak boih boeh, kaicae ih imnawk doeh prae kalah kaminawk ban ah phak boih boeh.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
3Kaicae loe naqah hoi ampa tawn ai kami ah ni ka oh o boeh, kam nonawk doeh lamhmai ah oh o boeh.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
4Naek hanah tui to ka qan o moe, tik hanah thing to ka qan o boeh.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
5Kaicae loe anghak ai ah tok ka sak o, hmuen phawh loiah kaicae ih tahnong loe kong thai ai boeh.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
6Caaknaek khawt buh ka hak o thai hanah, Izip hoi Assyria kaminawk khaeah kang paek o.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
7Kaicae ampanawk loe zae o moe, om o ai boeh; nihcae zaehaih to ka zok o boeh.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
8Misongnawk mah kaicae to uk boeh, nihcae ban thung hoi loisak kami to om ai.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
9Zit kaom praezaek ih sumsen pongah, kaicae loe duekhaih hoi hinghaih salakah takaw to ka pakrong o.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
10Zok amthlam loiah kaicae ih nganhin doeh omthuh baktiah amnum boeh.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
11Nihcae mah Zion ih nongpatanawk hoi Judah ih tanglanawk to zae o haih.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
12Angraengnawk to angmacae ban hoiah bangh o moe, kacoehtanawk to azat thok ah a sak o.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
13Cang kaeh hanah thendoengnawk to naeh o, nawktanawk to thing aput o sak.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
14To khongkha thungah kacoehtanawk akun o sak ai, thendoengnawk doeh katoeng kruek o ai boeh.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
15Palung anghoehaih azaem ving boeh pongah, hnawhaih doeh palungsethaih ah angcoeng lat boeh.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
16Kaicae lu ih angraeng lumuek loe krak ving boeh; ka zae o boeh pongah khosak ka bing o boeh!
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
17To pongah kaicae ih palungthin loe zai sut boeh; hae hmuennawk pongah kaicae ih mik amtueng ai boeh.
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
18Kami angqai krangah kaom, Zion mae loe tasuinawk mah paqaih o haih boeh.
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
19Aw Angraeng, nang loe dungzan ah na cak poe; na angraeng tangkhang loe adung boih khoek to cak poe.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
20Tipongah kaicae nang pahnet poe moe, atue kasawk ah nang pahnawt ving loe?
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
21Aw Angraeng, kaicae hae nangmah khaeah amlaemsak ah; to tih nahaeloe kam laem o let tih; kaicae ih atuenawk loe canghnii ih atue baktiah omsak let ah.
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
22Toe kaicae hae nang pahnawt zuep ai moe, palung nang phui thuih hmoek ai nahaeloe, na pathawk let rae ah.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.