Lamentations 5
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
2Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
3We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
4We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
5Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
6We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
8Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
9We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
10Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
11They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
12Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
13They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
14The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
16The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
17For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
18Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
19Thou, O LORD , remainest for ever; thy throne from generation to generation.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
20Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
21Turn thou us unto thee, O LORD , and we shall be turned; renew our days as of old.
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
22But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.