Lamentations 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Remember, O LORD, what is come upon us; behold, and see our reproach.
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
2Our inheritance is turned unto strangers, our houses unto aliens.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
3We are become orphans and fatherless, our mothers are as widows.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
4We have drunk our water for money; our wood cometh to us for price.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
5To our very necks we are pursued; we labour, and have no rest.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
6We have given the hand to Egypt, and to Assyria, to have bread enough;
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
8Servants rule over us; there is none to deliver us out of their hand.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
9We get our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
10Our skin is hot like an oven because of the burning heat of famine.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
11They have ravished the women in Zion, the maidens in the cities of Judah.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
12Princes are hanged up by their hand; the faces of elders are not honoured.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
13The young men have borne the mill, and the children have stumbled under the wood.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
14The elders have ceased from the gate, the young men from their music.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
16The crown is fallen from our head; woe unto us! for we have sinned.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
17For this our heart is faint, for these things our eyes are dim;
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
18For the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
19Thou, O LORD, art enthroned for ever, Thy throne is from generation to generation.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
20Wherefore dost Thou forget us for ever, and forsake us so long time?
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
21Turn Thou us unto Thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
22Thou canst not have utterly rejected us, and be exceeding wroth against us!
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.