Lamentations 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Remember, O LORD, what is come upon us; behold, and see our reproach.
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
2Our inheritance is turned unto strangers, our houses unto aliens.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
3We are become orphans and fatherless, our mothers are as widows.
3ما یتیم و بی‌پدر شده‌ایم و مادران ما مثل بیوه‌ها گردیده‌اند.
4We have drunk our water for money; our wood cometh to us for price.
4آب خود را به نقره می‌نوشیم و هیزم ما به مافروخته می‌شود.
5To our very necks we are pursued; we labour, and have no rest.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیده‌اند وخسته شده، راحت نداریم.
6We have given the hand to Egypt, and to Assyria, to have bread enough;
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شده‌اند و مامتحمل عصیان ایشان گردیده‌ایم.
8Servants rule over us; there is none to deliver us out of their hand.
8غلامان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
9We get our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش می‌یابیم.
10Our skin is hot like an oven because of the burning heat of famine.
10پوست ما به‌سبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
11They have ravished the women in Zion, the maidens in the cities of Judah.
11زنان را در صهیون بی‌عصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
12Princes are hanged up by their hand; the faces of elders are not honoured.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
13The young men have borne the mill, and the children have stumbled under the wood.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم می‌افتند.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their music.
14مشایخ از دروازه‌ها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
16The crown is fallen from our head; woe unto us! for we have sinned.
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
17For this our heart is faint, for these things our eyes are dim;
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و به‌سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
18For the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
18یعنی به‌خاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش می‌کنند.
19Thou, O LORD, art enthroned for ever, Thy throne is from generation to generation.
19اما تو‌ای یهوه تا ابدالاباد جلوس می‌فرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
20Wherefore dost Thou forget us for ever, and forsake us so long time?
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نموده‌ای.
21Turn Thou us unto Thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
22Thou canst not have utterly rejected us, and be exceeding wroth against us!
22و الا ما را بالکل رد نموده‌ای و بر مابی نهایت غضبناک شده‌ای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.