Lamentations 5
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Souviens-toi, Éternel, de ce qui nous est arrivé! Regarde, vois notre opprobre!
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
2Notre héritage a passé à des étrangers, Nos maisons à des inconnus.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
3Nous sommes orphelins, sans père; Nos mères sont comme des veuves.
3ما یتیم و بی‌پدر شده‌ایم و مادران ما مثل بیوه‌ها گردیده‌اند.
4Nous buvons notre eau à prix d’argent, Nous payons notre bois.
4آب خود را به نقره می‌نوشیم و هیزم ما به مافروخته می‌شود.
5Nous sommes poursuivis, le joug sur le cou; Nous sommes épuisés, nous n’avons point de repos.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیده‌اند وخسته شده، راحت نداریم.
6Nous avons tendu la main vers l’Égypte, vers l’Assyrie, Pour nous rassasier de pain.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
7Nos pères ont péché, ils ne sont plus, Et c’est nous qui portons la peine de leurs iniquités.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شده‌اند و مامتحمل عصیان ایشان گردیده‌ایم.
8Des esclaves dominent sur nous, Et personne ne nous délivre de leurs mains.
8غلامان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
9Nous cherchons notre pain au péril de notre vie, Devant l’épée du désert.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش می‌یابیم.
10Notre peau est brûlante comme un four, Par l’ardeur de la faim.
10پوست ما به‌سبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
11Ils ont déshonoré les femmes dans Sion, Les vierges dans les villes de Juda.
11زنان را در صهیون بی‌عصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
12Des chefs ont été pendus par leurs mains; La personne des vieillards n’a pas été respectée.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
13Les jeunes hommes ont porté la meule, Les enfants chancelaient sous des fardeaux de bois.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم می‌افتند.
14Les vieillards ne vont plus à la porte, Les jeunes hommes ont cessé leurs chants.
14مشایخ از دروازه‌ها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
15La joie a disparu de nos cœurs, Le deuil a remplacé nos danses.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
16La couronne de notre tête est tombée! Malheur à nous, parce que nous avons péché!
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
17Si notre cœur est souffrant, Si nos yeux sont obscurcis,
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و به‌سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
18C’est que la montagne de Sion est ravagée, C’est que les renards s’y promènent.
18یعنی به‌خاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش می‌کنند.
19Toi, l’Éternel, tu règnes à jamais; Ton trône subsiste de génération en génération.
19اما تو‌ای یهوه تا ابدالاباد جلوس می‌فرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
20Pourquoi nous oublierais-tu pour toujours, Nous abandonnerais-tu pour de longues années?
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نموده‌ای.
21Fais-nous revenir vers toi, ô Éternel, et nous reviendrons! Donne-nous encore des jours comme ceux d’autrefois!
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
22Nous aurais-tu entièrement rejetés, Et t’irriterais-tu contre nous jusqu’à l’excès?
22و الا ما را بالکل رد نموده‌ای و بر مابی نهایت غضبناک شده‌ای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.