Klagelieder 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Gedenke, HERR, wie es uns geht; schaue und siehe an unsre Schmach!
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
2Unser Erbe ist den Fremden zuteil geworden und unsre Häuser den Ausländern.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
3Wir sind Waisen und haben keinen Vater; unsre Mütter sind Witwen.
3ما یتیم و بی‌پدر شده‌ایم و مادران ما مثل بیوه‌ها گردیده‌اند.
4Unser Wasser müssen wir um Geld trinken; unser Holz muß man bezahlt bringen lassen.
4آب خود را به نقره می‌نوشیم و هیزم ما به مافروخته می‌شود.
5Man treibt uns über Hals; und wenn wir schon müde sind, läßt man uns doch keine Ruhe.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیده‌اند وخسته شده، راحت نداریم.
6Wir haben uns müssen Ägypten und Assur ergeben, auf daß wir Brot satt zu essen haben.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
7Unsre Väter haben gesündigt und sind nicht mehr vorhanden, und wir müssen ihre Missetaten entgelten.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شده‌اند و مامتحمل عصیان ایشان گردیده‌ایم.
8Knechte herrschen über uns, und ist niemand, der uns von ihrer Hand errette.
8غلامان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
9Wir müssen unser Brot mit Gefahr unsers Lebens holen vor dem Schwert in der Wüste.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش می‌یابیم.
10Unsre Haut ist verbrannt wie in einem Ofen vor dem greulichen Hunger.
10پوست ما به‌سبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
11Sie haben die Weiber zu Zion geschwächt und die Jungfrauen in den Städten Juda's.
11زنان را در صهیون بی‌عصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
12Die Fürsten sind von ihnen gehenkt, und die Person der Alten hat man nicht geehrt.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
13Die Jünglinge haben Mühlsteine müssen tragen und die Knaben über dem Holztragen straucheln.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم می‌افتند.
14Es sitzen die Alten nicht mehr unter dem Tor, und die Jünglinge treiben kein Saitenspiel mehr.
14مشایخ از دروازه‌ها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
15Unsers Herzens Freude hat ein Ende; unser Reigen ist in Wehklagen verkehrt.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
16Die Krone unsers Hauptes ist abgefallen. O weh, daß wir so gesündigt haben!
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
17Darum ist auch unser Herz betrübt, und unsre Augen sind finster geworden
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و به‌سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
18um des Berges Zion willen, daß er so wüst liegt, daß die Füchse darüber laufen.
18یعنی به‌خاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش می‌کنند.
19Aber du, HERR, der du ewiglich bleibst und dein Thron für und für,
19اما تو‌ای یهوه تا ابدالاباد جلوس می‌فرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
20warum willst du unser so gar vergessen und uns lebenslang so gar verlassen?
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نموده‌ای.
21Bringe uns, HERR, wieder zu dir, daß wir wieder heimkommen; erneuere unsre Tage wie vor alters!
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
22Denn du hast uns verworfen und bist allzusehr über uns erzürnt.
22و الا ما را بالکل رد نموده‌ای و بر مابی نهایت غضبناک شده‌ای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.