Klagelieder
Chapter 5

Klagelieder

Lutherbibel 1912
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Klagelieder 5

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Gedenke, HERR, wie es uns geht; schaue und siehe an unsre Schmach!
1‌ʻE Sihova, ke ke manatu ki he meʻa kuo hoko kiate kimautolu: tokanga pea ke ʻafio ki homau taukae.
2Unser Erbe ist den Fremden zuteil geworden und unsre Häuser den Ausländern.
2Kuo liliu homau tofiʻa ki he kau muli, ʻa homau ngaahi fale ki he ʻāuhē.
3Wir sind Waisen und haben keinen Vater; unsre Mütter sind Witwen.
3Ko e kau faʻē mate mo tamai mate ʻakimautolu, ko ʻemau ngaahi faʻē kuo hangē kuo mate ʻa honau ngaahi husepāniti.
4Unser Wasser müssen wir um Geld trinken; unser Holz muß man bezahlt bringen lassen.
4Kuo mau inu vai ʻi he totongi paʻanga, ko ʻemau fefie ʻoku fakatau kiate kimautolu.
5Man treibt uns über Hals; und wenn wir schon müde sind, läßt man uns doch keine Ruhe.
5‌ʻOku māʻulalo ʻa homau kia ki he fakatanga: ʻoku mau ngāue pea ʻoku ʻikai ha mālōlō.
6Wir haben uns müssen Ägypten und Assur ergeben, auf daß wir Brot satt zu essen haben.
6Kuo mau fekuku nima mo e kau ʻIsipite, pea mo e kau ʻAsilia, ke mau mākona ʻi he mā.
7Unsre Väter haben gesündigt und sind nicht mehr vorhanden, und wir müssen ihre Missetaten entgelten.
7Naʻe fai angahala ʻa ʻemau ngaahi tamai, pea ʻoku ʻikai, pea kuo mau fua ʻenau ngaahi hia.
8Knechte herrschen über uns, und ist niemand, der uns von ihrer Hand errette.
8Kuo pule ʻae kau tamaioʻeiki kiate kimautolu, ʻoku ʻikai ha niʻihi ʻoku fakahaofi ʻakimautolu mei honau nima.
9Wir müssen unser Brot mit Gefahr unsers Lebens holen vor dem Schwert in der Wüste.
9Naʻa mau maʻu meʻakai ʻi he tuʻutāmaki ʻo ʻemau moʻui, koeʻuhi ko e heletā ʻi he toafa.
10Unsre Haut ist verbrannt wie in einem Ofen vor dem greulichen Hunger.
10Naʻe ʻuliʻuli ʻa homau kili ʻo hangē ko e ngotoʻumu, ko e meʻa ʻi he honge fakamanavahē.
11Sie haben die Weiber zu Zion geschwächt und die Jungfrauen in den Städten Juda's.
11Naʻa nau tohotoho ʻae kau fefine ʻi Saione, ʻae kau tāupoʻou ʻi he ngaahi kolo ʻo Siuta.
12Die Fürsten sind von ihnen gehenkt, und die Person der Alten hat man nicht geehrt.
12‌ʻOku tautau ʻae ngaahi houʻeiki mei honau nima, naʻe ʻikai ke fakaʻapaʻapaʻi ʻae mata ʻoe kau mātuʻa.
13Die Jünglinge haben Mühlsteine müssen tragen und die Knaben über dem Holztragen straucheln.
13Naʻa nau ʻave ʻae kau talavou ke momosi, pea naʻe tō hifo ʻae tamaiki ʻi he lalo ʻakau.
14Es sitzen die Alten nicht mehr unter dem Tor, und die Jünglinge treiben kein Saitenspiel mehr.
14Kuo ʻosi ʻae kau mātuʻa mei he matapā, ʻae kau talavou mei he fasi hiva.
15Unsers Herzens Freude hat ein Ende; unser Reigen ist in Wehklagen verkehrt.
15Kuo ʻosi ʻae fiefia ʻa homau loto; kuo liliu ʻa ʻemau meʻe ko e mamahi.
16Die Krone unsers Hauptes ist abgefallen. O weh, daß wir so gesündigt haben!
16Kuo tō ʻae tatā fakatuʻi mei homau ʻulu. ʻOiauē ʻakimautolu! He kuo mau fai angahala.
17Darum ist auch unser Herz betrübt, und unsre Augen sind finster geworden
17Koeʻuhi ko e meʻa ni ʻoku vaivai homau loto; koeʻuhi ko e ngaahi meʻa ni ʻoku nenefu homau mata.
18um des Berges Zion willen, daß er so wüst liegt, daß die Füchse darüber laufen.
18Koeʻuhi ko e moʻunga ʻo Saione, ʻaia ʻoku lala pē, ʻoku ʻaʻeva ai ʻae fanga fokisi.
19Aber du, HERR, der du ewiglich bleibst und dein Thron für und für,
19‌ʻE Sihova, ʻoku ke ʻafioʻi ʻo taʻengata, ko ho ʻafioʻanga ʻoku mei he toʻutangata ki he toʻutangata.
20warum willst du unser so gar vergessen und uns lebenslang so gar verlassen?
20Ko e hā ʻoku ke fakangaloʻi ʻakimautolu ʻo taʻengata, pea mahuʻi meiate kimautolu ʻo fuoloa?
21Bringe uns, HERR, wieder zu dir, daß wir wieder heimkommen; erneuere unsre Tage wie vor alters!
21Fakatafokiʻi ʻakimautolu kiate koe, ʻE Sihova, pea te mau liliu moʻoni; fakafoʻou homau ngaahi ʻaho ʻo hangē ko ia ʻi muʻa.
22Denn du hast uns verworfen und bist allzusehr über uns erzürnt.
22Ka kuo ke mātuʻaki liʻaki ʻakimautolu; ʻoku ke houhau ʻaupito kiate kimautolu.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.