2. Johannes 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Der Älteste: der auserwählten Frau und ihren Kindern, die ich liebhabe in der Wahrheit, und nicht allein ich sondern auch alle, die die Wahrheit erkannt haben,
1Ko e motuʻa ki he fineʻeiki kuo fili mo ʻene fānau, ʻoku ou ʻofa moʻoni ki ai; pea ʻoku ʻikai ko au pe, ka ko kinautolu kotoa pē foki kuo ʻiloʻi ʻae moʻoni;
2um der Wahrheit willen, die in uns bleibt und bei uns sein wird in Ewigkeit.
2Koeʻuhi pe ko e moʻoni, ʻaia ʻoku nofoʻia ʻakitautolu, pea ʻe ʻiate kitautolu ia ʻo taʻengata:
3Gnade, Barmherzigkeit, Friede von Gott, dem Vater, und von dem HERRN Jesus Christus, dem Sohn des Vaters, in der Wahrheit und in der Liebe, sei mit euch!
3Ke ʻiate kimoutolu ʻae ʻaloʻofa, mo e ʻofa mataʻataʻatā pe, mo e melino, mei he ʻOtua ko e Tamai, pea mei he ʻEiki ko Sisu Kalaisi, ko e ʻAlo ʻoe Tamai, ʻi he moʻoni mo e ʻofa.
4Ich bin erfreut, daß ich gefunden habe unter deinen Kindern, die in der Wahrheit wandeln, wie denn wir ein Gebot vom Vater empfangen haben.
4Ne u fiefia lahi ʻi heʻeku ʻiloʻi ʻae niʻihi ʻi hoʻo fānau ʻoku ʻaʻeva ʻi he moʻoni, ʻo hangē ko e fekau naʻa tau maʻu mei he Tamai.
5Und nun bitte ich dich, Frau (nicht als schriebe ich dir ein neues Gebot, sondern das wir gehabt haben von Anfang), daß wir uns untereinander lieben.
5Pea ko eni, ʻoku ou kole atu kiate koe, ʻe fineʻeiki, kae ʻikai hangē ko haʻaku tohi ha fekau foʻou kiate koe, ka ko ia kuo tau maʻu mei he kamataʻanga, ke tau feʻofaʻaki kiate kitautolu.
6Und das ist die Liebe, daß wir wandeln nach seinem Gebot; das ist das Gebot, wie ihr gehört habt von Anfang, daß ihr in derselben wandeln sollt.
6Pea ko e ʻofa eni, koeʻuhi ke tau ʻaʻeva ʻi heʻene ngaahi fekau. Ko eni ʻae fekau, Koeʻuhi, ke hangē ko ia kuo mou fanongo ki ai mei he kamataʻanga, ke mou ʻaʻeva ʻi ai.
7Denn viele Verführer sind in die Welt gekommen, die nicht bekennen Jesum Christum, daß er in das Fleisch gekommen ist. Das ist der Verführer und der Widerchrist.
7He kuo ʻalu atu ʻae kau kākā tokolahi ki māmani, ʻoku ʻikai ke nau fakahā kuo haʻu ʻi he sino ʻa Sisu Kalaisi. Ko e kākā eni mo e fili ʻo Kalaisi.
8Sehet euch vor, daß wir nicht verlieren, was wir erarbeitet haben, sondern vollen Lohn empfangen.
8Vakai pe kiate kimoutolu, ke ʻoua naʻa mole ʻiate kitautolu ʻae ngaahi meʻa kuo tau lavaʻi, ka koeʻuhi ketau maʻu ʻae totongi haohaoa.
9Wer übertritt und bleibt nicht in der Lehre Christi, der hat keinen Gott; wer in der Lehre Christi bleibt, der hat beide, den Vater und den Sohn.
9Ko ia ia ʻoku fai hala, pea ʻikai nofomaʻu ʻi he akonaki ʻa Kalaisi, ʻoku ʻikai maʻu ʻe ia ʻae ʻOtua. Ko ia ia ʻoku nofo ʻi he akonaki ʻa Kalaisi, ʻoku maʻu ʻe ia fakatouʻosi ʻae Tamai pea mo e ʻAlo.
10So jemand zu euch kommt und bringt diese Lehre nicht, den nehmet nicht ins Haus und grüßet ihn auch nicht.
10Kapau ʻe ʻalu atu ha taha kiate kimoutolu, kae ʻikai ʻomi ʻae akonaki ko eni, ʻoua naʻa tali ia ki homou fale, pea ʻoua naʻa tokoni ki ai:
11Denn wer ihn grüßt, der macht sich teilhaftig seiner bösen Werke.
11He ko ia ʻoku tokoni ki ai ʻoku kau ia ʻi heʻene ngaahi ngāue kovi.
12Ich hatte euch viel zu schreiben, aber ich wollte nicht mit Briefen und Tinte; sondern ich hoffe, zu euch zu kommen und mündlich mit euch reden, auf daß unsere Freude vollkommen sei.
12Kuo lahi ʻae meʻa ke u tohi atu kiate kimoutolu, ka ʻe ʻikai te u fai ia ʻi he pepa mo e vaitohi: ka ʻoku ou ʻamanaki ke u ʻalu atu kiate kimoutolu, pea tau alea ʻo femamataʻaki, koeʻuhi ke fonu ʻetau fiefia.
13Es grüßen dich die Kinder deiner Schwester, der Auserwählten. Amen.
13Ko e fānau ʻa ho tokoua kuo fili, ʻoku nau ʻofa kiate koe. ʻEmeni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.