Плач 5
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Спогадай же, Господи, що з нами сталось; зглянься, подивися на пониженнє наше!
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
2Наше наслїддє досталось невірам, доми наші — чужим чуженицям;
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
3Ми сироти — безбатьченки; матері наші — вдовицї.
3ما یتیم و بیپدر شدهایم و مادران ما مثل بیوهها گردیدهاند.
4Власну воду ми пємо за гроші, дрова наші здобуваєм за плату.
4آب خود را به نقره مینوشیم و هیزم ما به مافروخته میشود.
5Нас поганяють, бючи в потилицю, а в роботї нема нам відпочинку.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیدهاند وخسته شده، راحت نداریم.
6І до Египту ми й до Ассура руку по хлїба шматок простягаєм.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
7Наші батьки провинили, та їх нема вже, ми ж двигаємо кару за їх беззаконства.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شدهاند و مامتحمل عصیان ایشان گردیدهایم.
8Раби вередують над нами, та й нїкому вирвати з рук їх.
8غلامان بر ما حکمرانی میکنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
9В небезпецї перед мечем ми хлїб наш по степу здобуваєм.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش مییابیم.
10Скіра на нас, наче в печі, счорнїла від пекучої голоднечі.
10پوست ما بهسبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
11Наших жінок безчестять у Сионї, дївчат — в городах Юдейських.
11زنان را در صهیون بیعصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
12Князї повішані їх руками, лиця старшин у зневазї.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
13Молодики наші жорнами мелють, недолїтки падуть під ношами дров.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم میافتند.
14Старцї вже в воротях не засїдають, паробки не сьпівають.
14مشایخ از دروازهها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
15Радощів серце вже наше не знає, наші танцї в жалощі змінились.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
16Із голови в нас вінки поспадали, горе нам, що ми провинили!
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
17От чому серце в нас ниє, от чого в нас ув очах потемнїло!
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و بهسبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
18Ой попустїли вершини Сионські, хиба шакалі ходять по них.
18یعنی بهخاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش میکنند.
19Господи! ти пробуваєш во віки; твій престол стоїть з роду до роду.
19اما توای یهوه تا ابدالاباد جلوس میفرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
20Чом же ти позабув нас, чом покинув нас на так довгий час?
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نمودهای.
21О, приверни нас до себе, Господи, а ми привернемось; понови днї наші, як се зпершу було!
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
22Чи то ж се зовсїм ти нас відцурався, прогнївився на нас без міри?
22و الا ما را بالکل رد نمودهای و بر مابی نهایت غضبناک شدهای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.