Lamentations 3
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Je suis l’homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Il m’a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5Il a bâti autour de moi, Il m’a environné de poison et de douleur.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Il m’a entouré d’un mur, pour que je ne sorte pas; Il m’a donné de pesantes chaînes.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8J’ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11Il a détourné mes voies, il m’a déchiré, Il m’a jeté dans la désolation.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12Il a tendu son arc, et il m’a placé Comme un but pour sa flèche.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l’objet de leurs chansons.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15Il m’a rassasié d’amertume, Il m’a enivré d’absinthe.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m’a couvert de cendre.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17Tu m’as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18Et j’ai dit: Ma force est perdue, Je n’ai plus d’espérance en l’Éternel!
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l’absinthe et au poison;
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20Quand mon âme s’en souvient, Elle est abattue au-dedans de moi.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Voici ce que je veux repasser en mon cœur, Ce qui me donnera de l’espérance.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Les bontés de l’Éternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Elles se renouvellent chaque matin. Oh! Que ta fidélité est grande!
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24L’Éternel est mon partage, dit mon âme; C’est pourquoi je veux espérer en lui.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25L’Éternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l’âme qui le cherche.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Il est bon d’attendre en silence Le secours de l’Éternel.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Il est bon pour l’homme De porter le joug dans sa jeunesse.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l’Éternel le lui impose;
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d’opprobres.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Mais, lorsqu’il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Car ce n’est pas volontiers qu’il humilie Et qu’il afflige les enfants des hommes.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Qui dira qu’une chose arrive, Sans que le Seigneur l’ait ordonnée?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38N’est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Pourquoi l’homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l’Éternel;
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Élevons nos cœurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n’as point pardonné!
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Tu t’es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Tu t’es enveloppé d’un nuage, Pour fermer accès à la prière.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Des torrents d’eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Mon œil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50Jusqu’à ce que l’Éternel regarde et voie Du haut des cieux;
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51Mon œil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Ils m’ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55J’ai invoqué ton nom, ô Éternel, Du fond de la fosse.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l’oreille à mes soupirs, à mes cris!
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57Au jour où je t’ai invoqué, tu t’es approché, Tu as dit: Ne crains pas!
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59Éternel, tu as vu ce qu’on m’a fait souffrir: Rends-moi justice!
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Éternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62Les discours de mes adversaires, et les projets Qu’ils formaient chaque jour contre moi.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l’objet de leurs chansons.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Tu leur donneras un salaire, ô Éternel, Selon l’œuvre de leurs mains;
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Tu les livreras à l’endurcissement de leur cœur, A ta malédiction contre eux;
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Éternel!
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.