Lamentations 3
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Je suis l’homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
2Il m’a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
3Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
4Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
5Il a bâti autour de moi, Il m’a environné de poison et de douleur.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
6Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
7Il m’a entouré d’un mur, pour que je ne sorte pas; Il m’a donné de pesantes chaînes.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
8J’ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
9Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
10Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
11Il a détourné mes voies, il m’a déchiré, Il m’a jeté dans la désolation.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
12Il a tendu son arc, et il m’a placé Comme un but pour sa flèche.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
13Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
14Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l’objet de leurs chansons.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
15Il m’a rassasié d’amertume, Il m’a enivré d’absinthe.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
16Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m’a couvert de cendre.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
17Tu m’as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
18Et j’ai dit: Ma force est perdue, Je n’ai plus d’espérance en l’Éternel!
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
19Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l’absinthe et au poison;
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
20Quand mon âme s’en souvient, Elle est abattue au-dedans de moi.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
21Voici ce que je veux repasser en mon cœur, Ce qui me donnera de l’espérance.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
22Les bontés de l’Éternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
23Elles se renouvellent chaque matin. Oh! Que ta fidélité est grande!
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
24L’Éternel est mon partage, dit mon âme; C’est pourquoi je veux espérer en lui.
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
25L’Éternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l’âme qui le cherche.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
26Il est bon d’attendre en silence Le secours de l’Éternel.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
27Il est bon pour l’homme De porter le joug dans sa jeunesse.
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
28Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l’Éternel le lui impose;
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
29Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
30Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d’opprobres.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
31Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
32Mais, lorsqu’il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
33Car ce n’est pas volontiers qu’il humilie Et qu’il afflige les enfants des hommes.
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
34Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
35Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
36Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
37Qui dira qu’une chose arrive, Sans que le Seigneur l’ait ordonnée?
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
38N’est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
39Pourquoi l’homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
40Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l’Éternel;
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
41Élevons nos cœurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
42Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n’as point pardonné!
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
43Tu t’es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
44Tu t’es enveloppé d’un nuage, Pour fermer accès à la prière.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
45Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
47Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
48Des torrents d’eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
49Mon œil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
50Jusqu’à ce que l’Éternel regarde et voie Du haut des cieux;
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
51Mon œil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
52Ils m’ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
53Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
54Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
55J’ai invoqué ton nom, ô Éternel, Du fond de la fosse.
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
56Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l’oreille à mes soupirs, à mes cris!
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
57Au jour où je t’ai invoqué, tu t’es approché, Tu as dit: Ne crains pas!
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
58Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
59Éternel, tu as vu ce qu’on m’a fait souffrir: Rends-moi justice!
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
60Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61Éternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
62Les discours de mes adversaires, et les projets Qu’ils formaient chaque jour contre moi.
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
63Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l’objet de leurs chansons.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
64Tu leur donneras un salaire, ô Éternel, Selon l’œuvre de leurs mains;
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
65Tu les livreras à l’endurcissement de leur cœur, A ta malédiction contre eux;
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
66Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Éternel!
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.