Lamentations 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Aleph. I am the man that see my poverty by the rod of his indignation.
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
2Aleph. He hath led me, and brought me into darkness, and not into light.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
3Aleph. Only against me he hath turned, and turned again his hand all the day.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
4Beth. My skin and my flesh he hath made old, he hath broken my bones.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
5Beth. He hath built round about me, and he hath compassed me with gall and labour.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
6Beth. He hath set me in dark places as those that are dead for ever.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
7Ghimel. He hath built against me round about, that I may not get out: he hath made my fetters heavy.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
8Ghimel. Yea, and when I cry, and entreat, he hath shut out my prayer.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
9Ghimel. He hath shut up my ways with square stones, he hath turned my paths upside down.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
10Daleth. He is become to me as a bear lying in wait: as a lion in secret places.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
11Daleth. He hath turned aside my paths, and hath broken me in pieces, he hath made me desolate.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
12Daleth. He hath bent his bow, and set me as a mark for his arrows.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
13He. He hath shot into my reins the daughters of his quiver.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
14He. I am made a derision to all my people, their song all the day long.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
15He. He hath filled me with bitterness, he hath inebriated me with wormwood.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
16Vau. And he hath broken my teeth one by one, he hath fed me with ashes.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
17Vau. And my soul is removed far off from peace, I have forgotten good things.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
18Vau. And I said: My end and my hope is perished from the Lord.
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
19Zain. Remember my poverty, and transgression, the wormwood, and the gall.
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
20Zain. I will be mindful and remember, and my soul shall languish within me.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
21Zain. These things I shall think over in my heart, therefore will I hope.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
22Heth. The mercies of the Lord that we are not consumed: because his commiserations have not failed.
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
23Heth. They are new every morning, great is thy faithfulness.
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
24Heth. The Lord is my portion, said my soul: therefore will I wait for him.
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
25Teth. The Lord is good to them that hope in him, to the soul that seeketh him.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
26Teth. It is good to wait with silence for the salvation of God.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
27Teth. It is good for a man, when he hath borne the yoke from his youth.
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
28Jod. He shall sit solitary, and hold his peace: because he hath taken it up upon himself.
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
29Jod. He shall put his mouth in the dust, if so be there may be hope.
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
30Jod. He shall give his cheek to him that striketh him, he shall be filled with reproaches.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
31Caph. For the Lord will not cast off for ever.
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
32Caph. For if he hath cast off, he will also have mercy, according to the multitude of his mercies.
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
33Caph. For he hath not willingly afflicted, nor cast off the children of men.
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
34Lamed. To crush under his feet all the prisoners of the land,
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
35Lamed. To turn aside the judgment of a man before the face of the most High,
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
36Lamed. To destroy a man wrongfully in his judgment, the Lord hath not approved.
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
37Mem. Who is he that hath commanded a thing to be done, when the Lord commandeth it not?
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
38Mem. Shall not both evil and good proceed out of the mouth of the Highest?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
39Mem. Why hath a living man murmured, man suffering for his sins?
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
40Nun. Let us search our ways, and seek, and return to the Lord.
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
41Nun. Let us lift up our hearts with our hands to the Lord in the heavens.
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
42Nun. We have done wickedly, and provoked thee to wrath: therefore thou art inexorable.
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
43Samech. Thou hast covered in thy wrath, and hast struck us: thou hast killed and hast not spared.
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
44Samech. Thou hast set a cloud before thee, that our prayer may not pass through.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
45Samech. Thou hast made me as an outcast, and refuse in the midst of the people.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46Phe. All our enemies have opened their mouths against us.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
47Phe. Prophecy is become to us a fear, and a snare, and destruction.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
48Phe. My eye hath run down with streams of water, for the destruction of the daughter of my people.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
49Ain. My eye is afflicted, and hath not been quiet, because there was no rest:
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
50Ain. Till the Lord regarded and looked down from the heavens.
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
51Ain. My eye hath wasted my soul because of all the daughters of my city.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
52Sade. My enemies have chased me and caught me like a bird, without cause.
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
53Sade. My life is fallen into the pit, and they have laid a stone over me.
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
54Sade. Waters have flowed over my head: I said: I am cut off.
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
55Coph. I have called upon thy name, O Lord, from the lowest pit.
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
56Coph. Thou hast heard my voice: turn not away thy ear from my sighs, and cries.
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
57Coph. Thou drewest near in the day, when I called upon thee, thou saidst: Fear not.
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
58Res. Thou hast judged, O Lord, the cause of my soul, thou the Redeemer of my life.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
59Res. Thou hast seen, O Lord, their iniquity against me: judge thou my judgment.
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
60Res. Thou hast seen all their fury, and all their thoughts against me.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61Sin. Thou hast heard their reproach, O Lord, all their imaginations against me.
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
62Sin. The lips of them that rise up against me: and their devices against me all the day.
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
63Sin. Behold their sitting down, and their rising up, I am their song.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
64Thau. Thou shalt render them a recompense, O Lord, according to the works of their hands.
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
65Thau. Thou shalt give them a buckler of heart, thy labour.
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
66Thau. Thou shalt persecute them in anger, and shalt destroy them from under the heavens, O Lord.
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.