Lamentations 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Aleph. I am the man that see my poverty by the rod of his indignation.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Aleph. He hath led me, and brought me into darkness, and not into light.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Aleph. Only against me he hath turned, and turned again his hand all the day.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Beth. My skin and my flesh he hath made old, he hath broken my bones.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5Beth. He hath built round about me, and he hath compassed me with gall and labour.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6Beth. He hath set me in dark places as those that are dead for ever.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Ghimel. He hath built against me round about, that I may not get out: he hath made my fetters heavy.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8Ghimel. Yea, and when I cry, and entreat, he hath shut out my prayer.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9Ghimel. He hath shut up my ways with square stones, he hath turned my paths upside down.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Daleth. He is become to me as a bear lying in wait: as a lion in secret places.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11Daleth. He hath turned aside my paths, and hath broken me in pieces, he hath made me desolate.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12Daleth. He hath bent his bow, and set me as a mark for his arrows.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13He. He hath shot into my reins the daughters of his quiver.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14He. I am made a derision to all my people, their song all the day long.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15He. He hath filled me with bitterness, he hath inebriated me with wormwood.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Vau. And he hath broken my teeth one by one, he hath fed me with ashes.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17Vau. And my soul is removed far off from peace, I have forgotten good things.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18Vau. And I said: My end and my hope is perished from the Lord.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Zain. Remember my poverty, and transgression, the wormwood, and the gall.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20Zain. I will be mindful and remember, and my soul shall languish within me.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Zain. These things I shall think over in my heart, therefore will I hope.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Heth. The mercies of the Lord that we are not consumed: because his commiserations have not failed.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Heth. They are new every morning, great is thy faithfulness.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24Heth. The Lord is my portion, said my soul: therefore will I wait for him.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Teth. The Lord is good to them that hope in him, to the soul that seeketh him.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Teth. It is good to wait with silence for the salvation of God.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Teth. It is good for a man, when he hath borne the yoke from his youth.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Jod. He shall sit solitary, and hold his peace: because he hath taken it up upon himself.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Jod. He shall put his mouth in the dust, if so be there may be hope.
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Jod. He shall give his cheek to him that striketh him, he shall be filled with reproaches.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31Caph. For the Lord will not cast off for ever.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Caph. For if he hath cast off, he will also have mercy, according to the multitude of his mercies.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Caph. For he hath not willingly afflicted, nor cast off the children of men.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Lamed. To crush under his feet all the prisoners of the land,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35Lamed. To turn aside the judgment of a man before the face of the most High,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36Lamed. To destroy a man wrongfully in his judgment, the Lord hath not approved.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Mem. Who is he that hath commanded a thing to be done, when the Lord commandeth it not?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Mem. Shall not both evil and good proceed out of the mouth of the Highest?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Mem. Why hath a living man murmured, man suffering for his sins?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Nun. Let us search our ways, and seek, and return to the Lord.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Nun. Let us lift up our hearts with our hands to the Lord in the heavens.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42Nun. We have done wickedly, and provoked thee to wrath: therefore thou art inexorable.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Samech. Thou hast covered in thy wrath, and hast struck us: thou hast killed and hast not spared.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Samech. Thou hast set a cloud before thee, that our prayer may not pass through.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45Samech. Thou hast made me as an outcast, and refuse in the midst of the people.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Phe. All our enemies have opened their mouths against us.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Phe. Prophecy is become to us a fear, and a snare, and destruction.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Phe. My eye hath run down with streams of water, for the destruction of the daughter of my people.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Ain. My eye is afflicted, and hath not been quiet, because there was no rest:
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50Ain. Till the Lord regarded and looked down from the heavens.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51Ain. My eye hath wasted my soul because of all the daughters of my city.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Sade. My enemies have chased me and caught me like a bird, without cause.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53Sade. My life is fallen into the pit, and they have laid a stone over me.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Sade. Waters have flowed over my head: I said: I am cut off.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Coph. I have called upon thy name, O Lord, from the lowest pit.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Coph. Thou hast heard my voice: turn not away thy ear from my sighs, and cries.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57Coph. Thou drewest near in the day, when I called upon thee, thou saidst: Fear not.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Res. Thou hast judged, O Lord, the cause of my soul, thou the Redeemer of my life.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59Res. Thou hast seen, O Lord, their iniquity against me: judge thou my judgment.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Res. Thou hast seen all their fury, and all their thoughts against me.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Sin. Thou hast heard their reproach, O Lord, all their imaginations against me.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62Sin. The lips of them that rise up against me: and their devices against me all the day.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Sin. Behold their sitting down, and their rising up, I am their song.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Thau. Thou shalt render them a recompense, O Lord, according to the works of their hands.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Thau. Thou shalt give them a buckler of heart, thy labour.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66Thau. Thou shalt persecute them in anger, and shalt destroy them from under the heavens, O Lord.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.