Lamentations 3
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1I am the man who has seen affliction under the rod of God’s wrath.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2He has driven me away and made me walk in darkness instead of light.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Indeed, He keeps turning His hand against me all day long.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4He has worn away my flesh and skin; He has shattered my bones.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5He has besieged me and surrounded me with bitterness and hardship.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6He has made me dwell in darkness like those dead for ages.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7He has walled me in so I cannot escape; He has weighed me down with chains.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8Even when I cry out and plead for help, He shuts out my prayer.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9He has barred my ways with cut stones; He has made my paths crooked.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10He is a bear lying in wait, a lion hiding in ambush.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11He forced me off my path and tore me to pieces; He left me without help.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12He bent His bow and set me as the target for His arrow.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13He pierced my kidneys with His arrows.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14I am a laughingstock to all my people; they mock me in song all day long.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15He has filled me with bitterness; He has intoxicated me with wormwood.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16He has ground my teeth with gravel and trampled me in the dust.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17My soul has been deprived of peace; I have forgotten what prosperity is.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18So I say, “My strength has perished, along with my hope from the LORD.”
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Remember my affliction and wandering, the wormwood and the gall.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20Surely my soul remembers and is humbled within me.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Yet I call this to mind, and therefore I have hope:
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Because of the loving devotion of the LORD we are not consumed, for His mercies never fail.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23They are new every morning; great is Your faithfulness!
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24“The LORD is my portion,” says my soul, “therefore I will hope in Him.”
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25The LORD is good to those who wait for Him, to the soul who seeks Him.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26It is good to wait quietly for the salvation of the LORD.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27It is good for a man to bear the yoke while he is still young.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Let him sit alone in silence, for God has disciplined him.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Let him bury his face in the dust— perhaps there is still hope.
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Let him offer his cheek to the one who would strike him; let him be filled with reproach.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31For the Lord will not cast us off forever.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Even if He causes grief, He will show compassion according to His abundant loving devotion.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33For He does not willingly afflict or grieve the sons of men.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34To crush underfoot all the prisoners of the land,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35to deny a man justice before the Most High,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36to subvert a man in his lawsuit— of these the Lord does not approve.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Who has spoken and it came to pass, unless the Lord has ordained it?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Do not both adversity and good come from the mouth of the Most High?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Why should any mortal man complain, in view of his sins?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Let us examine and test our ways, and turn back to the LORD.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Let us lift up our hearts and hands to God in heaven:
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42“We have sinned and rebelled; You have not forgiven.”
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43You have covered Yourself in anger and pursued us; You have killed without pity.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44You have covered Yourself with a cloud that no prayer can pass through.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45You have made us scum and refuse among the nations.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46All our enemies open their mouths against us.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Panic and pitfall have come upon us— devastation and destruction.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Streams of tears flow from my eyes over the destruction of the daughter of my people.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49My eyes overflow unceasingly, without relief,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50until the LORD looks down from heaven and sees.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51My eyes bring grief to my soul because of all the daughters of my city.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Without cause my enemies hunted me like a bird.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53They dropped me alive into a pit and cast stones upon me.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54The waters flowed over my head, and I thought I was going to die.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55I called on Your name, O LORD, out of the depths of the Pit.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56You heard my plea: “Do not ignore my cry for relief.”
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57You drew near when I called on You; You said, “Do not be afraid.”
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58You defend my cause, O Lord; You redeem my life.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59You have seen, O LORD, the wrong done to me; vindicate my cause!
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60You have seen all their malice, all their plots against me.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61O LORD, You have heard their insults, all their plots against me—
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62the slander and murmuring of my assailants against me all day long.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63When they sit and when they rise, see how they mock me in song.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64You will pay them back what they deserve, O LORD, according to the work of their hands.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Put a veil of anguish over their hearts; may Your curse be upon them!
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66You will pursue them in anger and exterminate them from under Your heavens, O LORD.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.