אֵיכָה 3
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1אני הגבר ראה עני בשבט עברתו׃
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2אותי נהג וילך חשך ולא אור׃
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3אך בי ישב יהפך ידו כל היום׃
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4בלה בשרי ועורי שבר עצמותי׃
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5בנה עלי ויקף ראש ותלאה׃
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6במחשכים הושיבני כמתי עולם׃
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7גדר בעדי ולא אצא הכביד נחשתי׃
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8גם כי אזעק ואשוע שתם תפלתי׃
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9גדר דרכי בגזית נתיבתי עוה׃
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10דב ארב הוא לי אריה במסתרים׃
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11דרכי סורר ויפשחני שמני שמם׃
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12דרך קשתו ויציבני כמטרא לחץ׃
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13הביא בכליותי בני אשפתו׃
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14הייתי שחק לכל עמי נגינתם כל היום׃
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15השביעני במרורים הרוני לענה׃
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16ויגרס בחצץ שני הכפישני באפר׃
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17ותזנח משלום נפשי נשיתי טובה׃
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18ואמר אבד נצחי ותוחלתי מיהוה׃
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19זכר עניי ומרודי לענה וראש׃
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20זכור תזכור ותשיח עלי נפשי׃
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21זאת אשיב אל לבי על כן אוחיל׃
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22חסדי יהוה כי לא תמנו כי לא כלו רחמיו׃
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23חדשים לבקרים רבה אמונתך׃
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24חלקי יהוה אמרה נפשי על כן אוחיל לו׃
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25טוב יהוה לקוו לנפש תדרשנו׃
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26טוב ויחיל ודומם לתשועת יהוה׃
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27טוב לגבר כי ישא על בנעוריו׃
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28ישב בדד וידם כי נטל עליו׃
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29יתן בעפר פיהו אולי יש תקוה׃
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30יתן למכהו לחי ישבע בחרפה׃
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31כי לא יזנח לעולם אדני׃
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32כי אם הוגה ורחם כרב חסדו׃
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33כי לא ענה מלבו ויגה בני איש׃
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34לדכא תחת רגליו כל אסירי ארץ׃
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35להטות משפט גבר נגד פני עליון׃
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36לעות אדם בריבו אדני לא ראה׃
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37מי זה אמר ותהי אדני לא צוה׃
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38מפי עליון לא תצא הרעות והטוב׃
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39מה יתאונן אדם חי גבר על חטאו׃
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40נחפשה דרכינו ונחקרה ונשובה עד יהוה׃
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41נשא לבבנו אל כפים אל אל בשמים׃
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42נחנו פשענו ומרינו אתה לא סלחת׃
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43סכתה באף ותרדפנו הרגת לא חמלת׃
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44סכותה בענן לך מעבור תפלה׃
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45סחי ומאוס תשימנו בקרב העמים׃
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46פצו עלינו פיהם כל איבינו׃
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47פחד ופחת היה לנו השאת והשבר׃
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48פלגי מים תרד עיני על שבר בת עמי׃
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49עיני נגרה ולא תדמה מאין הפגות׃
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50עד ישקיף וירא יהוה משמים׃
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51עיני עוללה לנפשי מכל בנות עירי׃
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52צוד צדוני כצפור איבי חנם׃
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53צמתו בבור חיי וידו אבן בי׃
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54צפו מים על ראשי אמרתי נגזרתי׃
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55קראתי שמך יהוה מבור תחתיות׃
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56קולי שמעת אל תעלם אזנך לרוחתי לשועתי׃
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57קרבת ביום אקראך אמרת אל תירא׃
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58רבת אדני ריבי נפשי גאלת חיי׃
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59ראיתה יהוה עותתי שפטה משפטי׃
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60ראיתה כל נקמתם כל מחשבתם לי׃
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61שמעת חרפתם יהוה כל מחשבתם עלי׃
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62שפתי קמי והגיונם עלי כל היום׃
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63שבתם וקימתם הביטה אני מנגינתם׃
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64תשיב להם גמול יהוה כמעשה ידיהם׃
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65תתן להם מגנת לב תאלתך להם׃
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66תרדף באף ותשמידם מתחת שמי יהוה׃
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.