Lamentazioni 3
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1IO son l'uomo che ha veduta afflizione, Per la verga dell'indegnazion del Signore.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Egli mi ha condotto, e fatto camminar nelle tenebre, E non nella luce.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Certo, egli mi ritorna addosso, E rivolge la sua mano contro a me tuttodì.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Egli ha fatta invecchiar la mia carne, e la mia pelle; Egli mi ha fiaccate le ossa.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5Egli ha fatti degli edificii contro a me, E mi ha intorniato di tosco e di affanno.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6Egli mi ha fatto dimorare in luoghi tenebrosi, A guisa di quelli che son morti già da lungo tempo.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Egli mi ha assiepato d'ogn'intorno, sì che non posso uscire; Egli ha aggravati i miei ceppi.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8Eziandio quando grido e sclamo, Egli chiude il passo alla mia orazione,
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9Egli ha chiuse le mie vie di pietre conce a scarpello, Ha rinvolti i miei sentieri.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Egli mi è stato un orso all'agguato, Un leone ne' suoi nascondimenti.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11Egli ha traviate le mie vie, Mi ha tagliato a pezzi, mi ha renduto desolato.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12Egli ha teso l'arco suo, E mi ha posto come un bersaglio incontro alle saette.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13Egli mi ha fitti nelle reni Gli strali del suo turcasso.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14Io sono in derisione a tutti i popoli, E son la lor canzone tuttodì.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15Egli mi ha saziato di amaritudini, Mi ha inebbriato di assenzio.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Egli mi ha stritolati i denti con della ghiaia, Mi ha voltolato nella cenere.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17E tu hai allontanata l'anima mia dalla pace, Ed io ho dimenticato il bene.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18E ho detto: Il Signore ha fatta perire la mia forza, E la mia speranza.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Ricordati della mia afflizione, E del mio esilio; del tosco e dell'assenzio.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20L'anima mia se ne ricorda del continuo, E se ne abbatte in me.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Questo mi torna alla mente, Perciò spererò ancora .
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Se non siamo stati del tutto consumati, È per le benignità del Signore; Perciocchè le sue misericordi non son venute meno;
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Si rinnovano ogni mattina; La tua lealtà è grande.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24Il Signore è la mia parte, ha detto l'anima mia; Perciò spererò in lui.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Il Signore è buono a quelli che l'aspettano, All'anima che lo ricerca.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Buona cosa è di aspettare in silenzio La salute del Signore.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Buona cosa è all'uomo di portare il giogo Nella sua giovanezza.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Sieda egli pur solitario, ed in silenzio, Se Dio gliel'ha imposto!
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Metta pur la sua bocca nella polvere! Forse, ci sarà ancora speranza;
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Porga pur la guancia a chi lo percuote; Si sazî pur di vituperio!
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31Poichè il Signore non rigetta in perpetuo;
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Anzi, se affligge, ha altresì compassione, Secondo la moltitudine delle sue benignità.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Perciocchè s'egli affligge, E addolora i figliuoli degli uomini, Non lo fa volentieri.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Mentre altri trita sotto i suoi piedi Tutti i prigioni della terra;
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35Mentre altri pervertisce la ragion dell'uomo, Nel cospetto dell'Altissimo;
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36Mentre altri fa torto all'uomo nella sua lite; Il Signore nol vede egli?
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Chi è colui che abbia detta qualche cosa , e quella sia avvenuta, Che il Signore non l'abbia comandata?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Non procedono i mali ed i beni Dalla bocca dell'Altissimo?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Perchè si rammarica l'uomo vivente? Perchè si rammarica l'uomo della pena del suo peccato?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Esaminiamo le nostre vie, E ricerchiamo le e convertiamoci al Signore.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Alziamo i nostri cuori, e le palme delle mani, A Dio ne' cieli, dicendo:
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42Noi abbiam misfatto, e siamo stati ribelli; E tu non hai perdonato.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Tu ci hai coperti d'ira, e ci hai perseguitati; Tu hai ucciso e non hai risparmiato.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Tu hai distesa una nuvola intorno a te, Acciocchè l'orazione non passasse.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45Tu ci hai fatti essere spazzature, Ed abbominio, per mezzo i popoli.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Tutti i nostri nemici hanno aperta la bocca contro a noi.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Noi siamo incorsi in ispavento, ed in fossa; In desolazione, ed in fiaccamento.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48L'occhio mio cola in rivi d'acque, Per lo fiaccamento della figliuola del mio popolo.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49L'occhio mio stilla, senza posa, E non ha alcuna requie;
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50Finchè il Signore non riguarda, E non vede dal cielo.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51L'occhio mio affanna l'anima mia, Per tutte le figliuole della mia città.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Quelli che senza cagione, mi son nemici, Mi han cacciato del continuo, come un uccelletto;
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53Hanno troncata la vita mia, e l'hanno messa nella fossa; Ed hanno gettate delle pietre sopra me.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Le acque mi hanno inondato fin sopra il capo; Io ho detto: Io son riciso.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Io ho invocato il tuo Nome, o Signore, Dalla fossa de' luoghi bassissimi.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Tu hai udita la mia voce; Non nascondere il tuo orecchio al mio sospiro, ed al mio grido.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57Tu ti sei accostato al giorno che io ti ho invocato; Tu hai detto: Non temere.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58O Signore, tu hai dibattute le querele dell'anima mia; Tu hai riscossa la vita mia.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59O Signore, tu vedi il torto che mi è fatto; Giudica la mia causa.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Tu vedi tutte le lor vendette, Tutti i lor pensieri contro a me.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Tu odi, Signore, i loro obbrobri, Tutte le lor macchinazioni contro a me;
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62Le parole di quelli che mi si levano incontro, Ed i ragionamenti che tengono contro a me tuttodì.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Riguarda, quando si seggono, e quando si levano; Io sono la lor canzone.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64O Signore, rendi loro la retribuzione, Secondo le opere delle lor mani.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Da' loro ingombramento di cuore, La tua maledizione.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66Perseguili in ira, E disperdili di sotto al cielo del Signore.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.