Pláč 3
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Já jsem muž okoušející trápení od metly rozhněvání Božího.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Zahnal mne, a uvedl do tmy a ne k světlu.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Toliko proti mně se postavuje, a obrací ruku svou přes celý den.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Uvedl sešlost na tělo mé a kůži mou, a polámal kosti mé.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5Zastavěl mne a obklíčil přeodpornou hořkostí.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6Postavil mne v tmavých místech jako ty, kteříž již dávno zemřeli.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Ohradil mne, abych nevyšel; obtížil ocelivý řetěz můj.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8A jakžkoli volám a křičím, zacpává uši před mou modlitbou.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9Ohradil cesty mé tesaným kamenem, a stezky mé zmátl.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Jest nedvěd číhající na mne, lev v skrejších.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11Cesty mé stočil, anobrž roztrhal mne, a na to mne přivedl, abych byl pustý.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12Natáhl lučiště své, a vystavil mne za cíl střelám.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13Postřelil ledví má střelami toulu svého.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14Jsem v posměchu se vším lidem svým, a písničkou jejich přes celý den.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15Sytí mne hořkostmi, opojuje mne pelynkem.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Nadto potřel o kameníčko zuby mé, vrazil mne do popela.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17Tak jsi vzdálil, ó Bože, duši mou od pokoje, až zapomínám na pohodlí,
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18A říkám: Zahynulatě síla má i naděje má, kterouž jsem měl v Hospodinu.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19A však duše má rozvažujíc trápení svá a pláč svůj, pelynek a žluč,
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20Rozvažujíc to ustavičně, ponižuje se ve mně.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21A přivodě sobě to ku paměti, (naději mám),
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Že veliké jest milosrdenství Hospodinovo, když jsme do konce nevyhynuli. Nepřestávajíť zajisté slitování jeho,
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Ale nová jsou každého jitra; převeliká jest pravda tvá.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24Díl můj jest Hospodin, říká duše má; protož naději mám v něm.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Dobrý jest Hospodin těm, jenž očekávají na něj, duši té, kteráž ho hledá.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Dobré jest trpělivě očekávajícímu na spasení Hospodinovo.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Dobré jest muži tomu, kterýž by nosil jho od dětinství svého,
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Kterýž by pak byl opuštěn, trpělivě se má v tom, což na něj vloženo,
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Dávaje do prachu ústa svá, až by se ukázala naděje,
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Nastavuje líce tomu, kdož jej bije, a sytě se potupou.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31Neboť nezamítá Pán na věčnost;
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Nýbrž ačkoli zarmucuje, však slitovává se podlé množství milosrdenství svého.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Netrápíť zajisté z srdce svého, aniž zarmucuje synů lidských.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Aby kdo potíral nohama svýma všecky vězně v zemi,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35Aby nespravedlivě soudil muže před oblíčejem Nejvyššího,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36Aby převracel člověka v při jeho, Pán nelibuje.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Kdo jest, ješto když řekl, stalo se něco, a Pán nepřikázal?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Z úst Nejvyššího zdali nepochází zlé i dobré?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Proč by tedy sobě stýskal člověk živý, muž nad kázní za hříchy své?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Zpytujme raději a ohledujme cest našich, a navraťme se až k Hospodinu.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Pozdvihujme srdcí i rukou svých k Bohu silnému v nebe.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42Myť jsme se zpronevěřili, a zpurní jsme byli, protož ty neodpouštíš.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Obestřels se hněvem a stiháš nás, morduješ a nešanuješ.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Obestřels se oblakem, aby nemohla proniknouti k tobě modlitba.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45Za smeti a povrhel položil jsi nás u prostřed národů těchto.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Rozdírají na nás ústa svá všickni nepřátelé naši.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Strach a jáma potkala nás, zpuštění a setření.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Potokové vod tekou z očí mých pro potření dcery lidu mého.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Oči mé slzí bez přestání, proto že není žádného odtušení,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50Ažby popatřil a shlédl Hospodin s nebe.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51Oči mé rmoutí duši mou pro všecky dcery města mého.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Loviliť jsou mne ustavičně, jako ptáče, nepřátelé moji bez příčiny.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53Uvrhli do jámy život můj, a přimetali mne kamením.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Rozvodnily se vody nad hlavou mou, řekl jsem: Jižtě po mně.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Vzývám jméno tvé, ó Hospodine, z jámy nejhlubší.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Hlas můj vyslýchával jsi; nezacpávejž ucha svého před vzdycháním mým a voláním mým.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57V ten den, v němž jsem tě vzýval, přicházeje, říkávals: Neboj se.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Pane, zasazuje se o při duše mé, vysvobozoval jsi život můj.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59Vidíš, ó Hospodine, převrácenost, kteráž se mně děje, dopomoziž mi k spravedlnosti.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Vidíš všecko vymstívání se jejich, všecky úklady jejich proti mně.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Slýcháš utrhání jejich, ó Hospodine, i všecky obmysly jejich proti mně,
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62Řeči povstávajících proti mně, a přemyšlování jejich proti mně přes celý den.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Pohleď, jak při sedání jejich i povstání jejich jsem písničkou jejich.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Dej jim odplatu, Hospodine, podlé díla rukou jejich.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Dej jim zatvrdilé srdce a prokletí své na ně.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66Stihej v prchlivosti, a vyhlaď je, ať nejsou pod nebem tvým.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.