ΘΡΗΝΟΙ 3
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ΕΓΩ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν ἐν ράβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπ' ἐμέ·
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος καὶ οὐ φῶς,
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Ἐπαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν·
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5ἀῳκοδόμησε κατ' ἐμοῦ καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου καὶ ἐμόχθησεν,
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Ἀνῳκοδόμησε κατ' ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου·
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου, ἐτάραξεν.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Ἄρκος ἐνεδρεύουσα αὐτός μοι, λέων ἐν κρυφαίοις·
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11κατεδίωξεν ἀφεστηκότα καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ·
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν·
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου, ἐψώμισέ με σποδόν·
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου,
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18ἐπελαθόμην ἀγαθά, καὶ εἶπα· ἀπώλετο νῖκός μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Ἐμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου καὶ ἐκδιωγμοῦ μου πικρίας καὶ χολῆς μου.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ' ἐμὲ ἡ ψυχή μου·
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διὰ τοῦτο ὑπομενῶ.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέμε, ὅτι οὐσυνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον, Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διὰ τοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Ἀγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαθὸν
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26καὶ ὑπομεννεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27ἀγαθὸν ἀνδρί, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφ' ἑαυτῷ·
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
no verse 29 in this text
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31¨Οτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ·
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33ὅτι οὐκ ἀπεκρίθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35τοῦ ἐκκλῖναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου Ὑψίστου,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν Κύριος οὐκ εἶπε.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο.
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38ἐκ στόματος Ὑψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν;
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ;
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Ἐξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, κὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου·
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ·
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Ἐπεσκέπασας ἐν θυμῷ καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς· ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Ἐπεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕνεκεν προσευχῆς,
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Διήνοιξαν ἐφ' ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν·
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Ὁ ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ·
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεάν,
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπ' ἐμοί.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα· ἀπῶσμαι.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Ἐπεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου·
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε· εἶπάς μοι· μὴ φοβοῦ.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Ἐδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου·
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59εἶδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου·
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Ἤκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ' ἐμοῦ,
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62χείλη ἐπανισταμένων μοι καὶ μελέτας αὐτῶν κατ' ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63καθέδραν αὐτῶν καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Ἀποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν καρδίας, μόχθον σου αὐτοῖας,
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66καταδιώξεις ἐν ὀργῇ καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.