ΘΡΗΝΟΙ 3
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Clementine Vulgate, 1598
1ΕΓΩ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν ἐν ράβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπ' ἐμέ·
1[ Aleph Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis ejus.
2παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος καὶ οὐ φῶς,
2Aleph Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem.
3πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
3Aleph Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.
4Ἐπαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν·
4Beth Vetustam fecit pellem meam et carnem meam; contrivit ossa mea.
5ἀῳκοδόμησε κατ' ἐμοῦ καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου καὶ ἐμόχθησεν,
5Beth Ædificavit in gyro meo, et circumdedit me felle et labore.
6ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος.
6Beth In tenebrosis collocavit me, quasi mortuos sempiternos.
7Ἀνῳκοδόμησε κατ' ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου·
7Ghimel Circumædificavit adversum me, ut non egrediar; aggravavit compedem meum.
8καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
8Ghimel Sed et cum clamavero, et rogavero, exclusit orationem meam.
9ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου, ἐτάραξεν.
9Ghimel Conclusit vias meas lapidibus quadris; semitas meas subvertit.
10Ἄρκος ἐνεδρεύουσα αὐτός μοι, λέων ἐν κρυφαίοις·
10Daleth Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.
11κατεδίωξεν ἀφεστηκότα καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην.
11Daleth Semitas meas subvertit, et confregit me; posuit me desolatam.
12ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
12Daleth Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam.
13Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ·
13He Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.
14ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν·
14He Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die.
15ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς.
15He Replevit me amaritudinibus; inebriavit me absinthio.
16Καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου, ἐψώμισέ με σποδόν·
16Vau Et fregit ad numerum dentes meos; cibavit me cinere.
17καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου,
17Vau Et repulsa est a pace anima mea; oblitus sum bonorum.
18ἐπελαθόμην ἀγαθά, καὶ εἶπα· ἀπώλετο νῖκός μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου.
18Vau Et dixi: Periit finis meus, et spes mea a Domino.
19Ἐμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου καὶ ἐκδιωγμοῦ μου πικρίας καὶ χολῆς μου.
19Zain Recordare paupertatis, et transgressionis meæ, absinthii et fellis.
20μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ' ἐμὲ ἡ ψυχή μου·
20Zain Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea.
21ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διὰ τοῦτο ὑπομενῶ.
21Zain Hæc recolens in corde meo, ideo sperabo.
22Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέμε, ὅτι οὐσυνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον, Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ.
22Heth Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti; quia non defecerunt miserationes ejus.
23καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου.
23Heth Novi diluculo, multa est fides tua.
24μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διὰ τοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ.
24Heth Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea exspectabo eum.
25Ἀγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαθὸν
25Teth Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti illum.
26καὶ ὑπομεννεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου.
26Teth Bonum est præstolari cum silentio salutare Dei.
27ἀγαθὸν ἀνδρί, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ.
27Teth Bonum est viro cum portaverit jugum ab adolescentia sua.
28Καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφ' ἑαυτῷ·
28Jod Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit super se.
no verse 29 in this text
29Jod Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.
30δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν.
30Jod Dabit percutienti se maxillam: saturabitur opprobriis.
31¨Οτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος.
31Caph Quia non repellet in sempiternum Dominus.
32ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ·
32Caph Quia si abjecit, et miserebitur, secundum multitudinem misericordiarum suarum.
33ὅτι οὐκ ἀπεκρίθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός.
33Caph Non enim humiliavit ex corde suo et abjecit filios hominum.
34Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς,
34Lamed Ut conteret sub pedibus suis omnes vinctos terræ.
35τοῦ ἐκκλῖναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου Ὑψίστου,
35Lamed Ut declinaret judicium viri in conspectu vultus Altissimi.
36καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν Κύριος οὐκ εἶπε.
36Lamed Ut perverteret hominem in judicio suo; Dominus ignoravit.
37Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο.
37Mem Quis est iste qui dixit ut fieret, Domino non jubente?
38ἐκ στόματος Ὑψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν;
38Mem Ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona?
39τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ;
39Mem Quid murmuravit homo vivens, vir pro peccatis suis?
40Ἐξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, κὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου·
40Nun Scrutemur vias nostras, et quæramus, et revertamur ad Dominum.
41ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ·
41Nun Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.
42ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης.
42Nun Nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus; idcirco tu inexorabilis es.
43Ἐπεσκέπασας ἐν θυμῷ καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς· ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω.
43Samech Operuisti in furore, et percussisti nos; occidisti, nec pepercisti.
44Ἐπεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕνεκεν προσευχῆς,
44Samech Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.
45καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
45Samech Eradicationem et abjectionem posuisti me in medio populorum.
46Διήνοιξαν ἐφ' ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν·
46Phe Aperuerunt super nos os suum omnes inimici.
47φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή.
47Phe Formido et laqueus facta est nobis vaticinatio, et contritio.
48ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
48Phe Divisiones aquarum deduxit oculus meus, in contritione filiæ populi mei.
49Ὁ ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν,
49Ain Oculus meus afflictus est, nec tacuit, eo quod non esset requies.
50ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ·
50Ain Donec respiceret et videret Dominus de cælis.
51ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως.
51Ain Oculus meus deprædatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meæ.
52Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεάν,
52Sade Venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis.
53ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπ' ἐμοί.
53Sade Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me.
54ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα· ἀπῶσμαι.
54Sade Inundaverunt aquæ super caput meum; dixi: Perii.
55Ἐπεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου·
55Coph Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo.
56φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου.
56Coph Vocem meam audisti; ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus.
57εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε· εἶπάς μοι· μὴ φοβοῦ.
57Coph Appropinquasti in die quando invocavi te; dixisti: Ne timeas.
58Ἐδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου·
58Res Judicasti, Domine, causam animæ meæ, redemptor vitæ meæ.
59εἶδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου·
59Res Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me: judica judicium meum.
60εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί.
60Res Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me.
61Ἤκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ' ἐμοῦ,
61Sin Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me.
62χείλη ἐπανισταμένων μοι καὶ μελέτας αὐτῶν κατ' ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
62Sin Labia insurgentium mihi, et meditationes eorum adversum me tota die.
63καθέδραν αὐτῶν καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
63Sin Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum psalmus eorum.
64Ἀποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
64Thau Redes eis vicem, Domine, juxta opera manuum suarum.
65ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν καρδίας, μόχθον σου αὐτοῖας,
65Thau Dabis eis scutum cordis, laborem tuum.
66καταδιώξεις ἐν ὀργῇ καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε.
66Thau Persequeris in furore, et conteres eos sub cælis, Domine.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.