Lamentations 3
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1I am the man who has seen affliction by the rod of his wrath.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2He has led me and caused me to walk in darkness, and not in light.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Surely he turns his hand against me again and again all day long.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4He has made my flesh and my skin old. He has broken my bones.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5He has built against me, and surrounded me with bitterness and hardship.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6He has made me dwell in dark places, as those who have been long dead.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7He has walled me about, so that I can’t go out. He has made my chain heavy.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8Yes, when I cry, and call for help, he shuts out my prayer.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9He has walled up my ways with cut stone. He has made my paths crooked.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10He is to me as a bear lying in wait, as a lion in hiding.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11He has turned away my path, and pulled me in pieces. He has made me desolate.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12He has bent his bow, and set me as a mark for the arrow.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13He has caused the shafts of his quiver to enter into my kidneys.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14I have become a derision to all my people, and their song all day long.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15He has filled me with bitterness. He has stuffed me with wormwood.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16He has also broken my teeth with gravel. He has covered me with ashes.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17You have removed my soul far away from peace. I forgot prosperity.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18I said, “My strength has perished, along with my expectation from the LORD.”
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Remember my affliction and my misery, the wormwood and the bitterness.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20My soul still remembers them, and is bowed down within me.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21This I recall to my mind; therefore I have hope.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22It is because of the LORD’s loving kindnesses that we are not consumed, because his mercies don’t fail.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23They are new every morning. Great is your faithfulness.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24“The LORD is my portion,” says my soul. “Therefore I will hope in him.”
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25The LORD is good to those who wait for him, to the soul who seeks him.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26It is good that a man should hope and quietly wait for the salvation of the LORD.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27It is good for a man that he bear the yoke in his youth.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Let him sit alone and keep silence, because he has laid it on him.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Let him put his mouth in the dust, if it is so that there may be hope.
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Let him give his cheek to him who strikes him. Let him be filled full of reproach.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31For the Lord will not cast off forever.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32For though he causes grief, yet he will have compassion according to the multitude of his loving kindnesses.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33For he does not afflict willingly, nor grieve the children of men.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34To crush under foot all the prisoners of the earth,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35to turn away the right of a man before the face of the Most High,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36to subvert a man in his cause, the Lord doesn’t approve.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Who is he who says, and it comes to pass, when the Lord doesn’t command it?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Doesn’t evil and good come out of the mouth of the Most High?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Why should a living man complain, a man for the punishment of his sins?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Let us search and try our ways, and turn again to the LORD.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Let’s lift up our heart with our hands to God in the heavens.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42“We have transgressed and have rebelled. You have not pardoned.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43“You have covered us with anger and pursued us. You have killed. You have not pitied.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44You have covered yourself with a cloud, so that no prayer can pass through.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45You have made us an off-scouring and refuse in the middle of the peoples.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46“All our enemies have opened their mouth wide against us.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Terror and the pit have come on us, devastation and destruction.”
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48My eye runs down with streams of water, for the destruction of the daughter of my people.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49My eye pours down and doesn’t cease, without any intermission,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50until the LORD looks down, and sees from heaven.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51My eye affects my soul, because of all the daughters of my city.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52They have chased me relentlessly like a bird, those who are my enemies without cause.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53They have cut off my life in the dungeon, and have cast a stone on me.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Waters flowed over my head. I said, “I am cut off.”
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55I called on your name, LORD, out of the lowest dungeon.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56You heard my voice: “Don’t hide your ear from my sighing, and my cry.”
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57You came near in the day that I called on you. You said, “Don’t be afraid.”
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Lord, you have pleaded the causes of my soul. You have redeemed my life.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59LORD, you have seen my wrong. Judge my cause.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60You have seen all their vengeance and all their plans against me.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61You have heard their reproach, LORD, and all their plans against me,
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62the lips of those that rose up against me, and their plots against me all day long.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63You see their sitting down and their rising up. I am their song.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64You will pay them back, LORD, according to the work of their hands.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65You will give them hardness of heart, your curse to them.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66You will pursue them in anger, and destroy them from under the heavens of the LORD.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.