Плач Иеремии 3
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5огородил меня и обложил горечью и тяготою;
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6посадил меня в темное место, как давно умерших;
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте;
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13послал в почки мои стрелы из колчана Своего.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20Твердо помнит это душа моя и падает во мне.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя!
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Благо человеку, когда он несет иго в юности своей;
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него;
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29полагает уста свои в прах, помышляя: “может быть, еще есть надежда”;
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением,
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31ибо не навек оставляет Господь.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32Но послал горе, и помилует по великой благости Своей.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Но, когда попирают ногами своими всех узников земли,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35когда неправедно судят человека пред лицoм Всевышнего,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь?
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Кто это говорит: “и то бывает, чему Господь не повелел быть”?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои.
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах:
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша;
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Разинули на нас пасть свою все враги наши.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Ужас и яма, опустошение и разорение - доля наша.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50доколе не призрит и не увидит Господь с небес.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Воды поднялись до головы моей; я сказал: “погиб я”.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: “не бойся”.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня,
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них - песнь.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Воздай им, Господи, по делам рук их;
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них;
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.