Oihaih Laa 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Kai loe anih palungphuihaih quiboeng hoiah patang ka khang boeh.
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
2Anih mah khodai ai, khoving thungah ang hoih.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
3Anih mah ang thuitaek; athun qui vaihi hoi vaihi a ban hoiah ang thuitaek.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
4Anih mah ka ngan hoi ahin ang hmawnsak; ka huhnawk doeh angkhaehsak.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
5Kai tuk hanah misatuh kaminawk to pakhueng moe, kakhaa hoi karai hmuen hoiah ang takui khoep.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
6Canghnii ah kadueh kami baktiah, khoving thungah ang suek.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
7Sipae hoi ang takui khoep pongah, ka loih thai ai; kazit sumqui hoiah ang pathlet.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
8Ka hangh moe, lawk ka thuih naah doeh, lawk ka thuihaih to ang pakaa pae ving.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
9Ka caehhaih loklam to thlung hoiah ang pakaa pae khoep moe, kang koih loklam to ang pazuisak.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
10Anih loe kai hanah, moi angang taqom baktih, amtueng ai ahmuen ah kaom kaipui baktiah oh.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
11Anih mah kai loklam amkhraengsak moe, ang taprawt pet pacoengah, kai hae amrosak.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
12Anih mah kalii anueng moe, kai to palaa kahhaih ahmuen ah ang suek.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
13Kalii tabu thung ih anih ih palaanawk mah ka kaeng ah cop.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
14Kai loe kaimah ih kaminawk mah pahnui thuih han ih ni ka oh sut boeh; ni thokkruek laasak thuih hanah ka oh.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
15Anih mah kakhaa tui hoiah ang bawh moe, kakhaa ahmuet hoiah ang paquisak.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
16Anih mah thlung hoiah ka ha angkhaehsak moe, maiphu hoiah ang phumh.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
17Monghaih hoi kangthla ah ka hinghaih pakhra na suek ving boeh pongah, khosak hoihaih to ka pahnet boeh.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
18To pongah Angraeng khae ih thacakhaih hoi oephaih to om ai boeh, tiah ka thuih.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
19Patangkhanghaih hoi raihaih, kakhaa tui hoi kakhaa ahmuet doeh ka pahnet ai vop.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
20To baktih hmuennawk to ka hinghaih pakhra mah panoek poe moe, ka thung ah angam sut boeh.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
21Palung thungah ka poek poe pongah oephaih ka tawnh.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
22Angraeng amlunghaih loe boeng thai ai, anih mah palungnathaih tawn ai nahaeloe, aicae loe amro tih boeh.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
23Akhawnbang kruek tahmenhaih kangtha a hnuk o; na oep thohhaih loe paroeai len.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
24Angraeng loe kai ih taham ah oh, tiah ka hinghaih pakhra mah thuih pongah, anih to ka zing han.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Angraeng hoihhaih loe anih oephaih tawn kami, hinghaih pakhra hoi anih pakrong kaminawk khaeah oh.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
26Kami loe Angraeng pahlonghaih to oep moe, zing han hoih.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
27Kami loe thendoeng nathuem ah tok karai sak han hoih.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
28Anih nuiah hmuen to amtik boeh pongah, angmabueng anghnut moe, anghngai duem han oh.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
29Oephaih om tih hmang tiah poek nahaeloe, a mikhmai to maiphu pongah akuep nasoe.
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
30Anih tabaeng kami khaeah tangbaeng patueng pae nasoe loe, ahmin sethaih hoiah koi nasoe.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
31Sithaw mah aicae dungzan khoek to vaa mak ai;
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
32anih mah palungsethaih phaksak, toe paroeai pop anih palungnathaih hoi amlunghaih to amtuengsak let tih.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
33Anih loe kaminawk nuiah palungsethaih hoi amtanghaih phaksak han koeh ai.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
34Long ah thongkrah kaminawk boih khok hoiah cawh moe,
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
35sang koek Sithaw hmaa ah kami mah toenghaih baktiah hnuk han koi hmuen lak pae ving pacoengah,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
36kami mah hnuk han koi hmuen sungsak ving hanah Angraeng mah koeh ai.
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
37Angraeng lokpaekhaih om ai ah, mi mah maw a thuih ih lok baktiah angcoengsak thaih?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
38Sang koek Sithaw ih pakha thung hoiah na ai maw kahoih hoi kasae hmuen to angzo hmaek?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
39Kami mah a zaehaih pongah danpaek naah, tipongah kahing kami loe laisaep khing loe?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
40To tiah oh pongah loe a caeh o haih loklam hae pakrong tanoek si loe, Angraeng khaeah amlaem o let si.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
41Vannawk ranui ah kaom Sithaw khaeah, ban a payangh o moe, lawk a thuih o naah, poekhaih palungthin doeh anih khaeah paek o si.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
42Ka zae o moe, na lok kang aek o moeng boeh; kaicae zaehaih to nang tahmen ai vop.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
43Palung na phuihaih hoiah nang kraeng khoep moe, nang pacaekthlaek boeh; tahmenhaih tawn ai ah, nang hum boeh.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
44Lawk ka thuih o haih nang khaeah phak han ai ah, nangmah hoi nangmah tamai hoi nang yaw khoep boeh.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
45Kaminawk salakah anghnoeng baktih, panuet thok hmuen baktiah nang ohsak boeh.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
46Kaicae ih misa boih mah, pakha ang angh o thuih.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
47Kaicae nui ah zithaih, amtimhaih, amrohaih hoi anghmat angtaahaih to phak boeh.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
48Kai kami ih canunawk amro o boeh pongah, ka mik hoiah vapui tui to long.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
49Ka mikkhraetui loe kang ai ah long tih, anghak mak ai,
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
50Angraeng mah hnu ai karoek to van hoiah dan tathuk.
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
51Ka vangpui thung ih canunawk boih pongah, ka mik mah palung ang setsak.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
52Takung om ai ah ka misanawk mah tavaa baktiah ang mee o.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
53Tangqom thungah ka hinghaih ang boeng o sak moe, ka nuiah thlung ang vah o thuih.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
54Tui mah ka lu uem naah, ka duek boeh, tiah ka poek.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
55Aw Angraeng, tangqom thung hoiah na hmin to kang kawk.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
56Ka lok nang thaih pae; ka hamhaih hoi abomhaih kang hnik naah, na naa tamuep ving hmah.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
57Nang kang kawk naah, kai nang hnai thuih moe, zii hmah, tiah nang naa.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
58Aw Angraeng, ka hing thai hanah tok na sak moe, ka hinghaih pakhra to nang pahlong boeh.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
59Aw Angraeng, ka sakpazaehaih na hnuk boeh; toenghaih hoiah kai lok na caek ah.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
60Nihcae mah misa ah ang suekhaih hoi a poek o ih hmuen to na hnuk boih boeh.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
61Aw Angraeng, nihcae kasaethuihaih hoi poekhaihnawk to na thaih boeh.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
62Athun qui kai patoem kaminawk hoi kai misa angthawk thuih kaminawk mah thuih ih lok to na thaih boeh.
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
63Nihcae anghnuthaih hoi angthawkhaih to khenah; kai loe nihcae laasak thuih han ih ni ka oh sut boeh.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
64Aw Angraeng, angmacae ban mah sak ih hmuen baktih toengah, nihcae khaeah pathok pae let ah.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
65Nihcae han qahhaih palungthin to paek ah loe, nihcae to tangoeng thuih ah.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
66Palungphuihaih hoiah nihcae to pacaekthlaek hanah, maeto doeh anghmat ai ah Angraeng ih van tlim ah kaom hmuennawk to amrosak boih ah.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.