Lamentazioni 3
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1IO son l'uomo che ha veduta afflizione, Per la verga dell'indegnazion del Signore.
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
2Egli mi ha condotto, e fatto camminar nelle tenebre, E non nella luce.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
3Certo, egli mi ritorna addosso, E rivolge la sua mano contro a me tuttodì.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
4Egli ha fatta invecchiar la mia carne, e la mia pelle; Egli mi ha fiaccate le ossa.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
5Egli ha fatti degli edificii contro a me, E mi ha intorniato di tosco e di affanno.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
6Egli mi ha fatto dimorare in luoghi tenebrosi, A guisa di quelli che son morti già da lungo tempo.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
7Egli mi ha assiepato d'ogn'intorno, sì che non posso uscire; Egli ha aggravati i miei ceppi.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
8Eziandio quando grido e sclamo, Egli chiude il passo alla mia orazione,
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
9Egli ha chiuse le mie vie di pietre conce a scarpello, Ha rinvolti i miei sentieri.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
10Egli mi è stato un orso all'agguato, Un leone ne' suoi nascondimenti.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
11Egli ha traviate le mie vie, Mi ha tagliato a pezzi, mi ha renduto desolato.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
12Egli ha teso l'arco suo, E mi ha posto come un bersaglio incontro alle saette.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
13Egli mi ha fitti nelle reni Gli strali del suo turcasso.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
14Io sono in derisione a tutti i popoli, E son la lor canzone tuttodì.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
15Egli mi ha saziato di amaritudini, Mi ha inebbriato di assenzio.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
16Egli mi ha stritolati i denti con della ghiaia, Mi ha voltolato nella cenere.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
17E tu hai allontanata l'anima mia dalla pace, Ed io ho dimenticato il bene.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
18E ho detto: Il Signore ha fatta perire la mia forza, E la mia speranza.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
19Ricordati della mia afflizione, E del mio esilio; del tosco e dell'assenzio.
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
20L'anima mia se ne ricorda del continuo, E se ne abbatte in me.
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
21Questo mi torna alla mente, Perciò spererò ancora .
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
22Se non siamo stati del tutto consumati, È per le benignità del Signore; Perciocchè le sue misericordi non son venute meno;
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
23Si rinnovano ogni mattina; La tua lealtà è grande.
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
24Il Signore è la mia parte, ha detto l'anima mia; Perciò spererò in lui.
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
25Il Signore è buono a quelli che l'aspettano, All'anima che lo ricerca.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
26Buona cosa è di aspettare in silenzio La salute del Signore.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
27Buona cosa è all'uomo di portare il giogo Nella sua giovanezza.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
28Sieda egli pur solitario, ed in silenzio, Se Dio gliel'ha imposto!
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
29Metta pur la sua bocca nella polvere! Forse, ci sarà ancora speranza;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
30Porga pur la guancia a chi lo percuote; Si sazî pur di vituperio!
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
31Poichè il Signore non rigetta in perpetuo;
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
32Anzi, se affligge, ha altresì compassione, Secondo la moltitudine delle sue benignità.
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
33Perciocchè s'egli affligge, E addolora i figliuoli degli uomini, Non lo fa volentieri.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
34Mentre altri trita sotto i suoi piedi Tutti i prigioni della terra;
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
35Mentre altri pervertisce la ragion dell'uomo, Nel cospetto dell'Altissimo;
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
36Mentre altri fa torto all'uomo nella sua lite; Il Signore nol vede egli?
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
37Chi è colui che abbia detta qualche cosa , e quella sia avvenuta, Che il Signore non l'abbia comandata?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
38Non procedono i mali ed i beni Dalla bocca dell'Altissimo?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
39Perchè si rammarica l'uomo vivente? Perchè si rammarica l'uomo della pena del suo peccato?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
40Esaminiamo le nostre vie, E ricerchiamo le e convertiamoci al Signore.
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
41Alziamo i nostri cuori, e le palme delle mani, A Dio ne' cieli, dicendo:
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
42Noi abbiam misfatto, e siamo stati ribelli; E tu non hai perdonato.
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
43Tu ci hai coperti d'ira, e ci hai perseguitati; Tu hai ucciso e non hai risparmiato.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
44Tu hai distesa una nuvola intorno a te, Acciocchè l'orazione non passasse.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
45Tu ci hai fatti essere spazzature, Ed abbominio, per mezzo i popoli.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
46Tutti i nostri nemici hanno aperta la bocca contro a noi.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
47Noi siamo incorsi in ispavento, ed in fossa; In desolazione, ed in fiaccamento.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
48L'occhio mio cola in rivi d'acque, Per lo fiaccamento della figliuola del mio popolo.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
49L'occhio mio stilla, senza posa, E non ha alcuna requie;
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
50Finchè il Signore non riguarda, E non vede dal cielo.
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
51L'occhio mio affanna l'anima mia, Per tutte le figliuole della mia città.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
52Quelli che senza cagione, mi son nemici, Mi han cacciato del continuo, come un uccelletto;
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
53Hanno troncata la vita mia, e l'hanno messa nella fossa; Ed hanno gettate delle pietre sopra me.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
54Le acque mi hanno inondato fin sopra il capo; Io ho detto: Io son riciso.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
55Io ho invocato il tuo Nome, o Signore, Dalla fossa de' luoghi bassissimi.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
56Tu hai udita la mia voce; Non nascondere il tuo orecchio al mio sospiro, ed al mio grido.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
57Tu ti sei accostato al giorno che io ti ho invocato; Tu hai detto: Non temere.
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
58O Signore, tu hai dibattute le querele dell'anima mia; Tu hai riscossa la vita mia.
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
59O Signore, tu vedi il torto che mi è fatto; Giudica la mia causa.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
60Tu vedi tutte le lor vendette, Tutti i lor pensieri contro a me.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
61Tu odi, Signore, i loro obbrobri, Tutte le lor macchinazioni contro a me;
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
62Le parole di quelli che mi si levano incontro, Ed i ragionamenti che tengono contro a me tuttodì.
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
63Riguarda, quando si seggono, e quando si levano; Io sono la lor canzone.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
64O Signore, rendi loro la retribuzione, Secondo le opere delle lor mani.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
65Da' loro ingombramento di cuore, La tua maledizione.
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
66Perseguili in ira, E disperdili di sotto al cielo del Signore.
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.