Klaagliederen 3
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.