Плынӂериле 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Еу сунт омул каре а вэзут суферинца суб нуяуа урӂией Луй.
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
2Ел м-а дус, м-а мынат ын ынтунерик, ши ну ын луминэ.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
3Нумай ымпотрива мя Ышь ынтинде ши Ышь ынтоарче мына тоатэ зиуа.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
4Мь-а прэпэдит карня ши пеля ши мь-а здробит оаселе.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
5А фэкут зид ымпрежурул меу ши м-а ынконжурат ку отравэ ши дурере.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
6Мэ ашазэ ын ынтунерик, ка пе чей морць пентру тотдяуна.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
7М-а ынконжурат ку ун зид ка сэ ну ес; м-а пус ын ланцурь греле.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
8Сэ тот стриг ши сэ тот чер ажутор, кэч Ел тот ну-мь примеште ругэчуня.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
9Мь-а аступат каля ку петре чоплите ши мь-а стрымбат кэрэриле.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
10Мэ пындеште ка ун урс ши ка ун леу ынтр-ун лок аскунс.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
11Мь-а абэтут кэиле ши апой с-а арункат пе мине ши м-а пустиит.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
12Шь-а ынкордат аркул ши м-а пус цинтэ сэӂеций Луй.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
13Ын рэрункь мь-а ынфипт сэӂециле дин толба Луй.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
14Ам ажунс де рысул попорулуй меу ши тоатэ зиуа сунт пус ын кынтече де батжокурэ де ей.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
15М-а сэтурат де амэрэчуне, м-а ымбэтат ку пелин.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
16Мь-а сфэрымат динций ку петре, м-а акоперит ку ченушэ.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
17Мь-ай луат пачя ши ну май куноск феричиря.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
18Ши ам зис: „С-а дус путеря мя де вяцэ ши ну май ам ничо нэдежде ын Домнул.”
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
19Гындеште-Те ла неказул ши суферинца мя, ла пелин ши ла отравэ!
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
20Кынд ышь адуче аминте суфлетул меу де еле, есте мыхнит ын мине.
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
21Ятэ че май гындеск ын инима мя ши ятэ че мэ фаче сэ май траг нэдежде:
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
22Бунэтэциле Домнулуй ну с-ау сфыршит, ындурэриле Луй ну сунт ла капэт,
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
23чи се ынноеск ын фиекаре диминяцэ. Ши крединчошия Та есте атыт де маре!
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
24„Домнул есте партя мя де моштенире”, зиче суфлетул меу, „де ачея нэдэждуеск ын Ел.”
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
25Домнул есте бун ку чине нэдэждуеште ын Ел, ку суфлетул каре-Л каутэ.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
26Бине есте сэ аштепць ын тэчере ажуторул Домнулуй.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
27Есте бине пентру ом сэ поарте ун жуг ын тинереця луй.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
28Сэ стя сингур ши сэ такэ, пентру кэ Домнул и л-а пус пе грумаз;
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
29сэ-шь умпле гура ку цэрынэ ши сэ ну-шь пярдэ нэдеждя;
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
30сэ дя образул челуй че-л ловеште ши сэ се сатуре де окэрь.
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
31Кэч Домнул ну ляпэдэ пентру тотдяуна.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
32Чи, кынд мыхнеште пе чинева, Се ындурэ ярэшь де ел дупэ ындураря Луй чя маре,
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
33кэч Ел ну некэжеште ку плэчере, нич ну мыхнеште букурос пе копиий оаменилор.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
34Кынд се калкэ ын пичоаре тоць принший де рэзбой ай уней цэрь,
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
35кынд се калкэ дрептатя оменяскэ ын фаца Челуй Пряыналт,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
36кынд есте недрептэцит ун ом ын причина луй, ну веде Домнул?
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
37Чине а спус ши с-а ынтымплат чева фэрэ порунка Домнулуй?
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
38Ну ес дин гура Челуй Пряыналт рэул ши бинеле?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
39Де че сэ се плынгэ омул кыт трэеште? Фиекаре сэ се плынгэ май бине де пэкателе луй!
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
40Сэ луэм сяма ла умблетеле ноастре, сэ ле черчетэм ши сэ не ынтоарчем ла Домнул.
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
41Сэ не ынэлцэм ши инимиле ку мыниле спре Думнезеу дин чер, зикынд:
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
42„Ам пэкэтуит, ам фост ындэрэтничь, ши ну не-ай ертат!”
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
43Ын мыния Та, Те-ай аскунс ши не-ай урмэрит, ай учис фэрэ милэ.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
44Те-ай ынвэлуит ынтр-ун нор, ка сэ ну стрэбатэ ла Тине ругэчуня ноастрэ.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
45Не-ай фэкут де батжокурэ ши де окарэ принтре попоаре.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
46Тоць врэжмаший ноштри дескид гура ымпотрива ноастрэ.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
47Де гроазэ ши де гроапэ ам авут парте, де прэпэд ши пустиире.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
48Шувоае де апэ ымь кург дин окь дин причина прэпэдулуй фийчей попорулуй меу.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
49Ми се топеште окюл ын лакримь некурмат ши фэрэ рэгаз,
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
50пынэ че Домнул ва приви дин чер ши ва ведя.
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
51Мэ доаре окюл де плынс пентру тоате фийчеле четэций меле.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
52Чей че мэ урэск фэрэ темей м-ау гонит ка пе о пасэре.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
53Вояу сэ-мь нимичяскэ вяца ынтр-о гроапэ ши ау арункат ку петре ын мине.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
54Мь-ау нэвэлит апеле песте кап ши зичям: „Сунт пердут!”
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
55Дар ам кемат Нумеле Тэу, Доамне, дин фундул гропий.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
56Ту мь-ай аузит гласул: „Ну-Ць аступа урекя ла суспинеле ши стригэтеле меле!”
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
57Ын зиуа кынд Те-ам кемат, Те-ай апропият ши ай зис: „Ну те теме!”
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
58Доамне, Ту ай апэрат причина суфлетулуй меу, мь-ай рэскумпэрат вяца!
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
59Доамне, ай вэзут апэсаря мя: фэ-мь дрептате!
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
60Ай вэзут тоате рэзбунэриле лор, тоате унелтириле лор ымпотрива мя.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
61Доамне, ле-ай аузит окэриле, тоате унелтириле ымпотрива мя,
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
62кувынтэриле потривничилор мей ши плануриле пе каре ле урзяу ын фиекаре зи ымпотрива мя.
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
63Уйтэ-Те кынд стау ей жос сау кынд се скоалэ! Еу сунт кынтекул лор де батжокурэ.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
64Рэсплэтеште-ле, Доамне, дупэ фаптеле мынилор лор!
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
65Ымпетреште-ле инима ши арункэ блестемул Тэу ымпотрива лор!
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
66Урмэреште-й, ын мыния Та, ши штерӂе-й де суб черурь, Доамне!
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.