Плынӂериле 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Еу сунт омул каре а вэзут суферинца суб нуяуа урӂией Луй.
1IO son l'uomo che ha veduta afflizione, Per la verga dell'indegnazion del Signore.
2Ел м-а дус, м-а мынат ын ынтунерик, ши ну ын луминэ.
2Egli mi ha condotto, e fatto camminar nelle tenebre, E non nella luce.
3Нумай ымпотрива мя Ышь ынтинде ши Ышь ынтоарче мына тоатэ зиуа.
3Certo, egli mi ritorna addosso, E rivolge la sua mano contro a me tuttodì.
4Мь-а прэпэдит карня ши пеля ши мь-а здробит оаселе.
4Egli ha fatta invecchiar la mia carne, e la mia pelle; Egli mi ha fiaccate le ossa.
5А фэкут зид ымпрежурул меу ши м-а ынконжурат ку отравэ ши дурере.
5Egli ha fatti degli edificii contro a me, E mi ha intorniato di tosco e di affanno.
6Мэ ашазэ ын ынтунерик, ка пе чей морць пентру тотдяуна.
6Egli mi ha fatto dimorare in luoghi tenebrosi, A guisa di quelli che son morti già da lungo tempo.
7М-а ынконжурат ку ун зид ка сэ ну ес; м-а пус ын ланцурь греле.
7Egli mi ha assiepato d'ogn'intorno, sì che non posso uscire; Egli ha aggravati i miei ceppi.
8Сэ тот стриг ши сэ тот чер ажутор, кэч Ел тот ну-мь примеште ругэчуня.
8Eziandio quando grido e sclamo, Egli chiude il passo alla mia orazione,
9Мь-а аступат каля ку петре чоплите ши мь-а стрымбат кэрэриле.
9Egli ha chiuse le mie vie di pietre conce a scarpello, Ha rinvolti i miei sentieri.
10Мэ пындеште ка ун урс ши ка ун леу ынтр-ун лок аскунс.
10Egli mi è stato un orso all'agguato, Un leone ne' suoi nascondimenti.
11Мь-а абэтут кэиле ши апой с-а арункат пе мине ши м-а пустиит.
11Egli ha traviate le mie vie, Mi ha tagliato a pezzi, mi ha renduto desolato.
12Шь-а ынкордат аркул ши м-а пус цинтэ сэӂеций Луй.
12Egli ha teso l'arco suo, E mi ha posto come un bersaglio incontro alle saette.
13Ын рэрункь мь-а ынфипт сэӂециле дин толба Луй.
13Egli mi ha fitti nelle reni Gli strali del suo turcasso.
14Ам ажунс де рысул попорулуй меу ши тоатэ зиуа сунт пус ын кынтече де батжокурэ де ей.
14Io sono in derisione a tutti i popoli, E son la lor canzone tuttodì.
15М-а сэтурат де амэрэчуне, м-а ымбэтат ку пелин.
15Egli mi ha saziato di amaritudini, Mi ha inebbriato di assenzio.
16Мь-а сфэрымат динций ку петре, м-а акоперит ку ченушэ.
16Egli mi ha stritolati i denti con della ghiaia, Mi ha voltolato nella cenere.
17Мь-ай луат пачя ши ну май куноск феричиря.
17E tu hai allontanata l'anima mia dalla pace, Ed io ho dimenticato il bene.
18Ши ам зис: „С-а дус путеря мя де вяцэ ши ну май ам ничо нэдежде ын Домнул.”
18E ho detto: Il Signore ha fatta perire la mia forza, E la mia speranza.
19Гындеште-Те ла неказул ши суферинца мя, ла пелин ши ла отравэ!
19Ricordati della mia afflizione, E del mio esilio; del tosco e dell'assenzio.
20Кынд ышь адуче аминте суфлетул меу де еле, есте мыхнит ын мине.
20L'anima mia se ne ricorda del continuo, E se ne abbatte in me.
21Ятэ че май гындеск ын инима мя ши ятэ че мэ фаче сэ май траг нэдежде:
21Questo mi torna alla mente, Perciò spererò ancora .
22Бунэтэциле Домнулуй ну с-ау сфыршит, ындурэриле Луй ну сунт ла капэт,
22Se non siamo stati del tutto consumati, È per le benignità del Signore; Perciocchè le sue misericordi non son venute meno;
23чи се ынноеск ын фиекаре диминяцэ. Ши крединчошия Та есте атыт де маре!
23Si rinnovano ogni mattina; La tua lealtà è grande.
24„Домнул есте партя мя де моштенире”, зиче суфлетул меу, „де ачея нэдэждуеск ын Ел.”
24Il Signore è la mia parte, ha detto l'anima mia; Perciò spererò in lui.
25Домнул есте бун ку чине нэдэждуеште ын Ел, ку суфлетул каре-Л каутэ.
25Il Signore è buono a quelli che l'aspettano, All'anima che lo ricerca.
26Бине есте сэ аштепць ын тэчере ажуторул Домнулуй.
26Buona cosa è di aspettare in silenzio La salute del Signore.
27Есте бине пентру ом сэ поарте ун жуг ын тинереця луй.
27Buona cosa è all'uomo di portare il giogo Nella sua giovanezza.
28Сэ стя сингур ши сэ такэ, пентру кэ Домнул и л-а пус пе грумаз;
28Sieda egli pur solitario, ed in silenzio, Se Dio gliel'ha imposto!
29сэ-шь умпле гура ку цэрынэ ши сэ ну-шь пярдэ нэдеждя;
29Metta pur la sua bocca nella polvere! Forse, ci sarà ancora speranza;
30сэ дя образул челуй че-л ловеште ши сэ се сатуре де окэрь.
30Porga pur la guancia a chi lo percuote; Si sazî pur di vituperio!
31Кэч Домнул ну ляпэдэ пентру тотдяуна.
31Poichè il Signore non rigetta in perpetuo;
32Чи, кынд мыхнеште пе чинева, Се ындурэ ярэшь де ел дупэ ындураря Луй чя маре,
32Anzi, se affligge, ha altresì compassione, Secondo la moltitudine delle sue benignità.
33кэч Ел ну некэжеште ку плэчере, нич ну мыхнеште букурос пе копиий оаменилор.
33Perciocchè s'egli affligge, E addolora i figliuoli degli uomini, Non lo fa volentieri.
34Кынд се калкэ ын пичоаре тоць принший де рэзбой ай уней цэрь,
34Mentre altri trita sotto i suoi piedi Tutti i prigioni della terra;
35кынд се калкэ дрептатя оменяскэ ын фаца Челуй Пряыналт,
35Mentre altri pervertisce la ragion dell'uomo, Nel cospetto dell'Altissimo;
36кынд есте недрептэцит ун ом ын причина луй, ну веде Домнул?
36Mentre altri fa torto all'uomo nella sua lite; Il Signore nol vede egli?
37Чине а спус ши с-а ынтымплат чева фэрэ порунка Домнулуй?
37Chi è colui che abbia detta qualche cosa , e quella sia avvenuta, Che il Signore non l'abbia comandata?
38Ну ес дин гура Челуй Пряыналт рэул ши бинеле?
38Non procedono i mali ed i beni Dalla bocca dell'Altissimo?
39Де че сэ се плынгэ омул кыт трэеште? Фиекаре сэ се плынгэ май бине де пэкателе луй!
39Perchè si rammarica l'uomo vivente? Perchè si rammarica l'uomo della pena del suo peccato?
40Сэ луэм сяма ла умблетеле ноастре, сэ ле черчетэм ши сэ не ынтоарчем ла Домнул.
40Esaminiamo le nostre vie, E ricerchiamo le e convertiamoci al Signore.
41Сэ не ынэлцэм ши инимиле ку мыниле спре Думнезеу дин чер, зикынд:
41Alziamo i nostri cuori, e le palme delle mani, A Dio ne' cieli, dicendo:
42„Ам пэкэтуит, ам фост ындэрэтничь, ши ну не-ай ертат!”
42Noi abbiam misfatto, e siamo stati ribelli; E tu non hai perdonato.
43Ын мыния Та, Те-ай аскунс ши не-ай урмэрит, ай учис фэрэ милэ.
43Tu ci hai coperti d'ira, e ci hai perseguitati; Tu hai ucciso e non hai risparmiato.
44Те-ай ынвэлуит ынтр-ун нор, ка сэ ну стрэбатэ ла Тине ругэчуня ноастрэ.
44Tu hai distesa una nuvola intorno a te, Acciocchè l'orazione non passasse.
45Не-ай фэкут де батжокурэ ши де окарэ принтре попоаре.
45Tu ci hai fatti essere spazzature, Ed abbominio, per mezzo i popoli.
46Тоць врэжмаший ноштри дескид гура ымпотрива ноастрэ.
46Tutti i nostri nemici hanno aperta la bocca contro a noi.
47Де гроазэ ши де гроапэ ам авут парте, де прэпэд ши пустиире.
47Noi siamo incorsi in ispavento, ed in fossa; In desolazione, ed in fiaccamento.
48Шувоае де апэ ымь кург дин окь дин причина прэпэдулуй фийчей попорулуй меу.
48L'occhio mio cola in rivi d'acque, Per lo fiaccamento della figliuola del mio popolo.
49Ми се топеште окюл ын лакримь некурмат ши фэрэ рэгаз,
49L'occhio mio stilla, senza posa, E non ha alcuna requie;
50пынэ че Домнул ва приви дин чер ши ва ведя.
50Finchè il Signore non riguarda, E non vede dal cielo.
51Мэ доаре окюл де плынс пентру тоате фийчеле четэций меле.
51L'occhio mio affanna l'anima mia, Per tutte le figliuole della mia città.
52Чей че мэ урэск фэрэ темей м-ау гонит ка пе о пасэре.
52Quelli che senza cagione, mi son nemici, Mi han cacciato del continuo, come un uccelletto;
53Вояу сэ-мь нимичяскэ вяца ынтр-о гроапэ ши ау арункат ку петре ын мине.
53Hanno troncata la vita mia, e l'hanno messa nella fossa; Ed hanno gettate delle pietre sopra me.
54Мь-ау нэвэлит апеле песте кап ши зичям: „Сунт пердут!”
54Le acque mi hanno inondato fin sopra il capo; Io ho detto: Io son riciso.
55Дар ам кемат Нумеле Тэу, Доамне, дин фундул гропий.
55Io ho invocato il tuo Nome, o Signore, Dalla fossa de' luoghi bassissimi.
56Ту мь-ай аузит гласул: „Ну-Ць аступа урекя ла суспинеле ши стригэтеле меле!”
56Tu hai udita la mia voce; Non nascondere il tuo orecchio al mio sospiro, ed al mio grido.
57Ын зиуа кынд Те-ам кемат, Те-ай апропият ши ай зис: „Ну те теме!”
57Tu ti sei accostato al giorno che io ti ho invocato; Tu hai detto: Non temere.
58Доамне, Ту ай апэрат причина суфлетулуй меу, мь-ай рэскумпэрат вяца!
58O Signore, tu hai dibattute le querele dell'anima mia; Tu hai riscossa la vita mia.
59Доамне, ай вэзут апэсаря мя: фэ-мь дрептате!
59O Signore, tu vedi il torto che mi è fatto; Giudica la mia causa.
60Ай вэзут тоате рэзбунэриле лор, тоате унелтириле лор ымпотрива мя.
60Tu vedi tutte le lor vendette, Tutti i lor pensieri contro a me.
61Доамне, ле-ай аузит окэриле, тоате унелтириле ымпотрива мя,
61Tu odi, Signore, i loro obbrobri, Tutte le lor macchinazioni contro a me;
62кувынтэриле потривничилор мей ши плануриле пе каре ле урзяу ын фиекаре зи ымпотрива мя.
62Le parole di quelli che mi si levano incontro, Ed i ragionamenti che tengono contro a me tuttodì.
63Уйтэ-Те кынд стау ей жос сау кынд се скоалэ! Еу сунт кынтекул лор де батжокурэ.
63Riguarda, quando si seggono, e quando si levano; Io sono la lor canzone.
64Рэсплэтеште-ле, Доамне, дупэ фаптеле мынилор лор!
64O Signore, rendi loro la retribuzione, Secondo le opere delle lor mani.
65Ымпетреште-ле инима ши арункэ блестемул Тэу ымпотрива лор!
65Da' loro ingombramento di cuore, La tua maledizione.
66Урмэреште-й, ын мыния Та, ши штерӂе-й де суб черурь, Доамне!
66Perseguili in ira, E disperdili di sotto al cielo del Signore.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.