Плач Јеремијин 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Ја сам човек који видех муку од прута гнева Његовог.
1IO son l'uomo che ha veduta afflizione, Per la verga dell'indegnazion del Signore.
2Одведе ме и оправи ме у таму, а не на видело.
2Egli mi ha condotto, e fatto camminar nelle tenebre, E non nella luce.
3Само се на ме обраћа, обраћа руку своју по вас дан.
3Certo, egli mi ritorna addosso, E rivolge la sua mano contro a me tuttodì.
4Учини, те ми остаре тело и кожа, потре кости моје.
4Egli ha fatta invecchiar la mia carne, e la mia pelle; Egli mi ha fiaccate le ossa.
5Зазида ме, и опточи ме жучју и муком.
5Egli ha fatti degli edificii contro a me, E mi ha intorniato di tosco e di affanno.
6Посади ме у таму као умрле одавна.
6Egli mi ha fatto dimorare in luoghi tenebrosi, A guisa di quelli che son morti già da lungo tempo.
7Огради ме да не изађем, и метну на ме тешке окове.
7Egli mi ha assiepato d'ogn'intorno, sì che non posso uscire; Egli ha aggravati i miei ceppi.
8Кад вичем и вапим, одбија молитву моју.
8Eziandio quando grido e sclamo, Egli chiude il passo alla mia orazione,
9Загради путеве моје тесаним каменом, и преврати стазе моје.
9Egli ha chiuse le mie vie di pietre conce a scarpello, Ha rinvolti i miei sentieri.
10Поста ми као медвед у заседи, као лав у потаји.
10Egli mi è stato un orso all'agguato, Un leone ne' suoi nascondimenti.
11Помете путеве моје, и раздре ме, и уништи ме.
11Egli ha traviate le mie vie, Mi ha tagliato a pezzi, mi ha renduto desolato.
12Натеже лук свој, и метну ме стрели за белегу.
12Egli ha teso l'arco suo, E mi ha posto come un bersaglio incontro alle saette.
13Устрели ме у бубреге стрелама из тула свог.
13Egli mi ha fitti nelle reni Gli strali del suo turcasso.
14Постах подсмех свему народу свом и песма њихова по вас дан.
14Io sono in derisione a tutti i popoli, E son la lor canzone tuttodì.
15Насити ме горчином, опоји ме пеленом.
15Egli mi ha saziato di amaritudini, Mi ha inebbriato di assenzio.
16Поломи ми зубе камењем, ували ме у пепео.
16Egli mi ha stritolati i denti con della ghiaia, Mi ha voltolato nella cenere.
17Удаљио си душу моју од мира, заборавих добро.
17E tu hai allontanata l'anima mia dalla pace, Ed io ho dimenticato il bene.
18И рекох: Пропаде сила моја и надање моје од Господа.
18E ho detto: Il Signore ha fatta perire la mia forza, E la mia speranza.
19Опомени се муке моје и јада мог, пелена и жучи.
19Ricordati della mia afflizione, E del mio esilio; del tosco e dell'assenzio.
20Душа се моја опомиње без престанка, и поништила се у мени.
20L'anima mia se ne ricorda del continuo, E se ne abbatte in me.
21Али ово напомињем срцу свом, те се надам:
21Questo mi torna alla mente, Perciò spererò ancora .
22Милост је Господња што не изгибосмо сасвим, јер милосрђа Његовог није нестало.
22Se non siamo stati del tutto consumati, È per le benignità del Signore; Perciocchè le sue misericordi non son venute meno;
23Понавља се свако јутро; велика је вера твоја.
23Si rinnovano ogni mattina; La tua lealtà è grande.
24Господ је део мој, говори душа моја; зато ћу се у Њега уздати.
24Il Signore è la mia parte, ha detto l'anima mia; Perciò spererò in lui.
25Добар је Господ онима који га чекају, души, која га тражи.
25Il Signore è buono a quelli che l'aspettano, All'anima che lo ricerca.
26Добро је мирно чекати спасење Господње.
26Buona cosa è di aspettare in silenzio La salute del Signore.
27Добро је човеку носити јарам за младости своје.
27Buona cosa è all'uomo di portare il giogo Nella sua giovanezza.
28Сам ће седети и ћутати, јер Бог метну бреме на њ.
28Sieda egli pur solitario, ed in silenzio, Se Dio gliel'ha imposto!
29Метнуће уста своја у прах, еда би било надања.
29Metta pur la sua bocca nella polvere! Forse, ci sarà ancora speranza;
30Подметнуће образ свој ономе који га бије, биће сит срамоте.
30Porga pur la guancia a chi lo percuote; Si sazî pur di vituperio!
31Јер Господ не одбацује за свагда.
31Poichè il Signore non rigetta in perpetuo;
32Јер ако и уцвели, опет ће се и смиловати ради мноштва милости своје.
32Anzi, se affligge, ha altresì compassione, Secondo la moltitudine delle sue benignità.
33Јер не мучи из срца свог ни цвели синове човечје.
33Perciocchè s'egli affligge, E addolora i figliuoli degli uomini, Non lo fa volentieri.
34Кад газе ногама све сужње на земљи,
34Mentre altri trita sotto i suoi piedi Tutti i prigioni della terra;
35Кад изврћу правицу човеку пред Вишњим,
35Mentre altri pervertisce la ragion dell'uomo, Nel cospetto dell'Altissimo;
36Кад чине криво човеку у парници његовој, не види ли Господ?
36Mentre altri fa torto all'uomo nella sua lite; Il Signore nol vede egli?
37Ко је рекао што и збило се, а Господ да није заповедио?
37Chi è colui che abbia detta qualche cosa , e quella sia avvenuta, Che il Signore non l'abbia comandata?
38Не долазе ли и зла и добра из уста Вишњег?
38Non procedono i mali ed i beni Dalla bocca dell'Altissimo?
39Зашто се тужи човек жив, човек на кар за грехе своје?
39Perchè si rammarica l'uomo vivente? Perchè si rammarica l'uomo della pena del suo peccato?
40Претражимо и разгледајмо путе своје, и повратимо се ка Господу.
40Esaminiamo le nostre vie, E ricerchiamo le e convertiamoci al Signore.
41Подигнимо срце своје и руке к Богу на небесима.
41Alziamo i nostri cuori, e le palme delle mani, A Dio ne' cieli, dicendo:
42Згрешисмо и непокорни бисмо; Ти не прашташ.
42Noi abbiam misfatto, e siamo stati ribelli; E tu non hai perdonato.
43Обастро си се гневом, и гониш нас, убијаш и не жалиш.
43Tu ci hai coperti d'ira, e ci hai perseguitati; Tu hai ucciso e non hai risparmiato.
44Обастро си си се облаком да не продре молитва.
44Tu hai distesa una nuvola intorno a te, Acciocchè l'orazione non passasse.
45Начинио си од нас сметлиште и одмет усред тих народа.
45Tu ci hai fatti essere spazzature, Ed abbominio, per mezzo i popoli.
46Разваљују уста своја на нас сви непријатељи наши.
46Tutti i nostri nemici hanno aperta la bocca contro a noi.
47Страх и јама задеси нас, пустошење и затирање.
47Noi siamo incorsi in ispavento, ed in fossa; In desolazione, ed in fiaccamento.
48Потоци теку из очију мојих ради погибли кћери народа мог.
48L'occhio mio cola in rivi d'acque, Per lo fiaccamento della figliuola del mio popolo.
49Очи моје лију сузе без престанка, јер нема одмора,
49L'occhio mio stilla, senza posa, E non ha alcuna requie;
50Докле Господ не погледа и не види с неба.
50Finchè il Signore non riguarda, E non vede dal cielo.
51Око моје мучи ми душу ради свих кћери града мог.
51L'occhio mio affanna l'anima mia, Per tutte le figliuole della mia città.
52Терају ме једнако као птицу непријатељи моји низашта.
52Quelli che senza cagione, mi son nemici, Mi han cacciato del continuo, come un uccelletto;
53Свалише у јаму живот мој и набацаше камење на ме.
53Hanno troncata la vita mia, e l'hanno messa nella fossa; Ed hanno gettate delle pietre sopra me.
54Дође ми вода сврх главе; рекох: Погибох!
54Le acque mi hanno inondato fin sopra il capo; Io ho detto: Io son riciso.
55Призивах име Твоје, Господе, из јаме најдубље.
55Io ho invocato il tuo Nome, o Signore, Dalla fossa de' luoghi bassissimi.
56Ти чу глас мој; не затискуј уха свог од уздисања мог, од вике моје.
56Tu hai udita la mia voce; Non nascondere il tuo orecchio al mio sospiro, ed al mio grido.
57Приступао си кад Те призивах, и говорио си: Не бој се.
57Tu ti sei accostato al giorno che io ti ho invocato; Tu hai detto: Non temere.
58Расправљао си, Господе, парбу душе моје, и избављао си живот мој.
58O Signore, tu hai dibattute le querele dell'anima mia; Tu hai riscossa la vita mia.
59Видиш, Господе, неправду која ми се чини; расправи парбу моју.
59O Signore, tu vedi il torto che mi è fatto; Giudica la mia causa.
60Видиш сву освету њихову, све што ми мисле.
60Tu vedi tutte le lor vendette, Tutti i lor pensieri contro a me.
61Чујеш руг њихов, Господе, све што ми мисле,
61Tu odi, Signore, i loro obbrobri, Tutte le lor macchinazioni contro a me;
62Шта говоре они који устају на ме и шта намишљају против мене по вас дан.
62Le parole di quelli che mi si levano incontro, Ed i ragionamenti che tengono contro a me tuttodì.
63Види, кад седају и кад устају, ја сам им песма.
63Riguarda, quando si seggono, e quando si levano; Io sono la lor canzone.
64Плати им, Господе, по делима руку њихових.
64O Signore, rendi loro la retribuzione, Secondo le opere delle lor mani.
65Подај им упорно срце, проклетство своје.
65Da' loro ingombramento di cuore, La tua maledizione.
66Гони их гневом, и истреби их испод небеса Господњих.
66Perseguili in ira, E disperdili di sotto al cielo del Signore.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.