Klaagliederen 3
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Ik ben de man, die ellende aanschouwde Door de roede van zijn verbolgenheid;
1I am the man that hath seen affliction by the rod of his wrath.
2Hij heeft mij gedreven en opgejaagd De diepste duisternis in;
2He hath led me, and brought me into darkness, but not into light.
3Telkens keerde Hij zijn hand tegen mij, Elke dag opnieuw.
3Surely against me is he turned; he turneth his hand against me all the day.
4Hij heeft mijn vlees en huid doen verkwijnen, Mijn beenderen gebroken;
4My flesh and my skin hath he made old; he hath broken my bones.
5Overal rond mij opgestapeld Gal en kommer;
5He hath builded against me, and compassed me with gall and travail.
6Mij in het donker doen zitten Als de doden uit aloude tijden.
6He hath set me in dark places, as they that be dead of old.
7Hij metselde mij in, zodat ik niet kon ontsnappen, En verzwaarde mijn ketens;
7He hath hedged me about, that I cannot get out: he hath made my chain heavy.
8Hoe ik ook klaagde en schreide, Hij bleef doof voor mijn smeken;
8Also when I cry and shout, he shutteth out my prayer.
9Hij versperde mijn wegen met stenen, Vernielde mijn paden.
9He hath inclosed my ways with hewn stone, he hath made my paths crooked.
10Hij loerde op mij als een beer, Als een leeuw, die in hinderlaag ligt;
10He was unto me as a bear lying in wait, and as a lion in secret places.
11Hij sleurde mij van mijn wegen, om mij te verscheuren, En stortte mij in het verderf;
11He hath turned aside my ways, and pulled me in pieces: he hath made me desolate.
12Hij spande zijn boog, En maakte mij doel van de pijl.
12He hath bent his bow, and set me as a mark for the arrow.
13Hij schoot door mijn nieren De pijlen van zijn koker.
13He hath caused the arrows of his quiver to enter into my reins.
14Voor alle volken werd ik een hoon, Een spotlied altijd herhaald.
14I was a derision to all my people; and their song all the day.
15Hij heeft met bitterheid mij verzadigd, Met alsem gedrenkt.
15He hath filled me with bitterness, he hath made me drunken with wormwood.
16Op kiezel heeft Hij mijn tanden doen bijten, Met as mij gespijsd;
16He hath also broken my teeth with gravel stones, he hath covered me with ashes.
17De vrede werd mijn ziel ontroofd, Wat geluk is, ken ik niet meer.
17And thou hast removed my soul far off from peace: I forgat prosperity.
18Ik zeide: Weg is mijn roemen, Mijn hopen op Jahweh!
18And I said, My strength and my hope is perished from the LORD :
19Gedenk toch mijn nood en mijn angst, Mijn alsem en gal!
19Remembering mine affliction and my misery, the wormwood and the gall.
20Ja, Gij zult zeker gedenken, Hoe mijn ziel gaat gebukt:
20My soul hath them still in remembrance, and is humbled in me.
21Dit blijf ik altijd bepeinzen, Hierop altijd vertrouwen!
21This I recall to my mind, therefore have I hope.
22Neen, Jahweh’s genaden nemen geen einde, Nooit houdt zijn barmhartigheid op:
22¶ It is of the LORD’s mercies that we are not consumed, because his compassions fail not.
23Iedere morgen zijn ze nieuw, En groot is uw trouw.
23They are new every morning: great is thy faithfulness.
24Mijn deel is Jahweh! zegt mijn ziel, En daarom vertrouw ik op Hem!
24The LORD is my portion, saith my soul; therefore will I hope in him.
25Goed is Jahweh voor die op Hem hopen, Voor iedereen, die Hem zoekt;
25The LORD is good unto them that wait for him, to the soul that seeketh him.
26Goed is het, gelaten te wachten Op redding van Jahweh;
26It is good that a man should both hope and quietly wait for the salvation of the LORD .
27Goed is het den mens, zijn juk te dragen Van de prilste jeugd af!
27It is good for a man that he bear the yoke in his youth.
28Hij moet in de eenzaamheid zwijgen, Wanneer Hij het hem oplegt;
28He sitteth alone and keepeth silence, because he hath borne it upon him.
29Zijn mond in het stof blijven drukken. Misschien is er hoop;
29He putteth his mouth in the dust; if so be there may be hope.
30Zijn wangen bieden aan hem, die hem slaat, Verzadigd worden met smaad.
30He giveth his cheek to him that smiteth him: he is filled full with reproach.
31Neen, de Heer verlaat niet voor immer De kinderen der mensen!
31For the Lord will not cast off for ever:
32Neen, na de kastijding erbarmt Hij zich weer, Naar zijn grote ontferming:
32But though he cause grief, yet will he have compassion according to the multitude of his mercies.
33Want niet van harte plaagt en bedroeft Hij De kinderen der mensen!
33For he doth not afflict willingly nor grieve the children of men.
34Dat men onder de voeten treedt, Allen, die in het land zijn gevangen:
34To crush under his feet all the prisoners of the earth,
35Dat men het recht van een ander verkracht Voor het aanschijn van den Allerhoogste:
35To turn aside the right of a man before the face of the most High,
36Dat men den naaste geen recht laat geschieden: Zou de Heer dat niet zien?
36To subvert a man in his cause, the Lord approveth not.
37Neen, op wiens bevel het ook is geschied, Heeft de Heer het niet geboden?
37¶ Who is he that saith, and it cometh to pass, when the Lord commandeth it not?
38Komt niet uit de mond van den Allerhoogste Het kwaad en het goed?
38Out of the mouth of the most High proceedeth not evil and good?
39Wat klaagt dan de mens bij zijn leven: Laat iedereen klagen over zijn zonde!
39Wherefore doth a living man complain, a man for the punishment of his sins?
40Laten wij ons gedrag onderzoeken en toetsen, En ons tot Jahweh bekeren;
40Let us search and try our ways, and turn again to the LORD .
41Heffen wij ons hart op de handen omhoog Tot God in de hemel!
41Let us lift up our heart with our hands unto God in the heavens.
42Wij bleven zondigen, en waren opstandig: Gij kondt geen vergiffenis schenken!
42We have transgressed and have rebelled: thou hast not pardoned.
43Toen hebt Gij in toorn u gepantserd en ons achtervolgd, Meedogenloos ons gedood;
43Thou hast covered with anger, and persecuted us: thou hast slain, thou hast not pitied.
44U gehuld in een wolk, Waar geen bidden doorheen kon;
44Thou hast covered thyself with a cloud, that our prayer should not pass through.
45Tot vuil en uitschot ons gemaakt Te midden der volken.
45Thou hast made us as the offscouring and refuse in the midst of the people.
46Nu sperren allen de mond tegen ons op, Die onze vijanden zijn;
46All our enemies have opened their mouths against us.
47Nu liggen wij in schrik en strik, Verwoesting, vernieling;
47Fear and a snare is come upon us, desolation and destruction.
48Nu storten onze ogen beken van tranen Om de ondergang van de dochter van mijn volk.
48Mine eye runneth down with rivers of water for the destruction of the daughter of my people.
49Rusteloos stromen mijn ogen En zonder verpozing,
49Mine eye trickleth down, and ceaseth not, without any intermission,
50Totdat Jahweh neerblikt, Uit de hemel toeziet.
50Till the LORD look down, and behold from heaven.
51Mijn oog doet mij wee Van al het schreien over mijn stad.
51Mine eye affecteth mine heart because of all the daughters of my city.
52Als een vogel maakten ze jacht op mij, Die zonder reden mijn vijanden zijn;
52Mine enemies chased me sore, like a bird, without cause.
53Zij smoorden mij levend in een put, En wierpen mij nog stenen na;
53They have cut off my life in the dungeon, and cast a stone upon me.
54Het water stroomde over mijn hoofd, Ik dacht: Nu ben ik verloren!
54Waters flowed over mine head; then I said, I am cut off.
55Toen riep ik uw Naam aan, o Jahweh, Uit het diepst van de put!
55¶ I called upon thy name, O LORD , out of the low dungeon.
56Gij hebt mijn smeken gehoord, uw oor niet gesloten Voor mijn zuchten en schreien;
56Thou hast heard my voice: hide not thine ear at my breathing, at my cry.
57Gij zijt gekomen, toen ik U riep, En hebt gesproken: Wees niet bang!
57Thou drewest near in the day that I called upon thee: thou saidst, Fear not.
58Heer, Gij naamt het voor mij op, En hebt mijn leven gered!
58O Lord, thou hast pleaded the causes of my soul; thou hast redeemed my life.
59Jahweh, Gij hebt mijn verdrukking gezien, Mij recht verschaft;
59O LORD , thou hast seen my wrong: judge thou my cause.
60Gij hebt hun wraakzucht aanschouwd, Al hun plannen tegen mij.
60Thou hast seen all their vengeance and all their imaginations against me.
61Jahweh, Gij hebt hun spotten gehoord, Al hun plannen tegen mij.
61Thou hast heard their reproach, O LORD , and all their imaginations against me;
62Mijn vijand heeft lippen zowel als gedachten Altijd tegen mij gericht.
62The lips of those that rose up against me, and their device against me all the day.
63Zie toe; want of ze zitten of staan, Een spotlied ben ik voor hen!
63Behold their sitting down, and their rising up; I am their musick.
64Jahweh, vergeld ze hun daden, Het werk hunner handen!
64¶ Render unto them a recompence, O LORD , according to the work of their hands.
65Sla hun hart met verblinding, Henzelf met uw vloek;
65Give them sorrow of heart, thy curse unto them.
66Vervolg en verniel ze in gramschap Onder uw hemel, o Jahweh!
66Persecute and destroy them in anger from under the heavens of the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.