บทคร่ำครวญ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
1I am the man that hath seen affliction by the rod of his wrath.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
2He hath led me, and brought me into darkness, but not into light.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
3Surely against me is he turned; he turneth his hand against me all the day.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
4My flesh and my skin hath he made old; he hath broken my bones.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
5He hath builded against me, and compassed me with gall and travail.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
6He hath set me in dark places, as they that be dead of old.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
7He hath hedged me about, that I cannot get out: he hath made my chain heavy.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
8Also when I cry and shout, he shutteth out my prayer.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
9He hath inclosed my ways with hewn stone, he hath made my paths crooked.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
10He was unto me as a bear lying in wait, and as a lion in secret places.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
11He hath turned aside my ways, and pulled me in pieces: he hath made me desolate.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
12He hath bent his bow, and set me as a mark for the arrow.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
13He hath caused the arrows of his quiver to enter into my reins.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
14I was a derision to all my people; and their song all the day.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
15He hath filled me with bitterness, he hath made me drunken with wormwood.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
16He hath also broken my teeth with gravel stones, he hath covered me with ashes.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
17And thou hast removed my soul far off from peace: I forgat prosperity.
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
18And I said, My strength and my hope is perished from the LORD :
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
19Remembering mine affliction and my misery, the wormwood and the gall.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
20My soul hath them still in remembrance, and is humbled in me.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
21This I recall to my mind, therefore have I hope.
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
22¶ It is of the LORD’s mercies that we are not consumed, because his compassions fail not.
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
23They are new every morning: great is thy faithfulness.
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
24The LORD is my portion, saith my soul; therefore will I hope in him.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
25The LORD is good unto them that wait for him, to the soul that seeketh him.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
26It is good that a man should both hope and quietly wait for the salvation of the LORD .
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
27It is good for a man that he bear the yoke in his youth.
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
28He sitteth alone and keepeth silence, because he hath borne it upon him.
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
29He putteth his mouth in the dust; if so be there may be hope.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
30He giveth his cheek to him that smiteth him: he is filled full with reproach.
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
31For the Lord will not cast off for ever:
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
32But though he cause grief, yet will he have compassion according to the multitude of his mercies.
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
33For he doth not afflict willingly nor grieve the children of men.
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
34To crush under his feet all the prisoners of the earth,
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
35To turn aside the right of a man before the face of the most High,
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
36To subvert a man in his cause, the Lord approveth not.
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
37¶ Who is he that saith, and it cometh to pass, when the Lord commandeth it not?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
38Out of the mouth of the most High proceedeth not evil and good?
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
39Wherefore doth a living man complain, a man for the punishment of his sins?
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
40Let us search and try our ways, and turn again to the LORD .
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
41Let us lift up our heart with our hands unto God in the heavens.
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
42We have transgressed and have rebelled: thou hast not pardoned.
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
43Thou hast covered with anger, and persecuted us: thou hast slain, thou hast not pitied.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
44Thou hast covered thyself with a cloud, that our prayer should not pass through.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
45Thou hast made us as the offscouring and refuse in the midst of the people.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
46All our enemies have opened their mouths against us.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
47Fear and a snare is come upon us, desolation and destruction.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
48Mine eye runneth down with rivers of water for the destruction of the daughter of my people.
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
49Mine eye trickleth down, and ceaseth not, without any intermission,
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
50Till the LORD look down, and behold from heaven.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
51Mine eye affecteth mine heart because of all the daughters of my city.
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
52Mine enemies chased me sore, like a bird, without cause.
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
53They have cut off my life in the dungeon, and cast a stone upon me.
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
54Waters flowed over mine head; then I said, I am cut off.
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
55¶ I called upon thy name, O LORD , out of the low dungeon.
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
56Thou hast heard my voice: hide not thine ear at my breathing, at my cry.
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
57Thou drewest near in the day that I called upon thee: thou saidst, Fear not.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
58O Lord, thou hast pleaded the causes of my soul; thou hast redeemed my life.
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
59O LORD , thou hast seen my wrong: judge thou my cause.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
60Thou hast seen all their vengeance and all their imaginations against me.
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61Thou hast heard their reproach, O LORD , and all their imaginations against me;
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
62The lips of those that rose up against me, and their device against me all the day.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
63Behold their sitting down, and their rising up; I am their musick.
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
64¶ Render unto them a recompence, O LORD , according to the work of their hands.
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
65Give them sorrow of heart, thy curse unto them.
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
66Persecute and destroy them in anger from under the heavens of the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.