บทคร่ำครวญ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
1Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.
2มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
2Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
3พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
3We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
4แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
4We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
5ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
5Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
6พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์ และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
6We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
7บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
8คนรับใช้ปกครองพวกเรา ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
8Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
9พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
9We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
10ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา เพราะความอดอยากที่แผดเผา
10Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
11พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
11They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
12ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้ ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
12Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
13ชายหนุ่มแบกหินโม่ เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
13They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
14ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
14The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
15ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
16มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
16The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
17เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
17For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
18Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
19พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
19Thou, O LORD , remainest for ever; thy throne from generation to generation.
20ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
20Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
21พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
21Turn thou us unto thee, O LORD , and we shall be turned; renew our days as of old.
22แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง
22But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.