บทคร่ำครวญ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
1Remember, O Lord, what is come upon us: consider and behold our reproach.
2มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
2Our inheritance is turned to aliens: our houses to strangers.
3พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
3We are become orphans without a father: our mothers are as widows.
4แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
4We have drunk our water for money: we have bought our wood.
5ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
5We were dragged by the necks, we were weary and no rest was given us.
6พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์ และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
6We have given our hand to Egypt, and to the Assyrians, that we might be satisfied with bread.
7บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
7Our fathers have sinned, and are not: and we have borne their iniquities.
8คนรับใช้ปกครองพวกเรา ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
8Servants have ruled over us: there was none to redeem us out of their hand.
9พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
9We fetched our bread at the peril of our lives, because of the sword in the desert.
10ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา เพราะความอดอยากที่แผดเผา
10Our skin was burnt as an oven, by reason of the violence of the famine.
11พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
11They oppressed the women in Sion, and the virgins in the cities of Juda.
12ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้ ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
12The princes were hanged up by their hand: they did not respect the persons of the ancient.
13ชายหนุ่มแบกหินโม่ เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
13They abused the young men indecently: and the children fell under the wood.
14ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
14The ancients have ceased from the gates: the young men from the choir of the singers.
15ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
15The joy of our heart is ceased, our dancing is turned into mourning.
16มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
16The crown is fallen from our head woe to us, because we have sinned.
17เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
17Therefore is our heart sorrowful, therefore are our eyes become dim,
18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
18For mount Sion, because it is destroyed, foxes have walked upon it.
19พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
19But thou, O Lord, shalt remain for ever, thy throne from generation to generation.
20ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
20Why wilt thou forget us for ever? why wilt thou forsake us for a long time?
21พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
21Convert us, O Lord, to thee, and we shall be converted: renew our days, as from the beginning.
22แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง
22But thou hast utterly rejected us, thou art exceedingly angry against us.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.