บทคร่ำครวญ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
1Remember, O LORD, what has happened to us. Look and see our disgrace!
2มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
2Our inheritance has been turned over to strangers, our houses to foreigners.
3พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
3We have become fatherless orphans; our mothers are widows.
4แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
4We must buy the water we drink; our wood comes at a price.
5ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
5We are closely pursued; we are weary and find no rest.
6พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์ และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
6We submitted to Egypt and Assyria to get enough bread.
7บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
7Our fathers sinned and are no more, but we bear their punishment.
8คนรับใช้ปกครองพวกเรา ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
8Slaves rule over us; there is no one to deliver us from their hands.
9พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
9We get our bread at the risk of our lives because of the sword in the wilderness.
10ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา เพราะความอดอยากที่แผดเผา
10Our skin is as hot as an oven with fever from our hunger.
11พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
11Women have been ravished in Zion, virgins in the cities of Judah.
12ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้ ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
12Princes have been hung up by their hands; elders receive no respect.
13ชายหนุ่มแบกหินโม่ เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
13Young men toil at millstones; boys stagger under loads of wood.
14ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
14The elders have left the city gate; the young men have stopped their music.
15ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
15Joy has left our hearts; our dancing has turned to mourning.
16มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
16The crown has fallen from our head. Woe to us, for we have sinned!
17เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
17Because of this, our hearts are faint; because of these, our eyes grow dim—
18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
18because of Mount Zion, which lies desolate, patrolled by foxes.
19พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
19You, O LORD, reign forever; Your throne endures from generation to generation.
20ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
20Why have You forgotten us forever? Why have You forsaken us for so long?
21พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
21Restore us to Yourself, O LORD, so we may return; renew our days as of old,
22แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง
22unless You have utterly rejected us and remain angry with us beyond measure.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.