บทคร่ำครวญ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
1Aleph. I am the man that see my poverty by the rod of his indignation.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
2Aleph. He hath led me, and brought me into darkness, and not into light.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
3Aleph. Only against me he hath turned, and turned again his hand all the day.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
4Beth. My skin and my flesh he hath made old, he hath broken my bones.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
5Beth. He hath built round about me, and he hath compassed me with gall and labour.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
6Beth. He hath set me in dark places as those that are dead for ever.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
7Ghimel. He hath built against me round about, that I may not get out: he hath made my fetters heavy.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
8Ghimel. Yea, and when I cry, and entreat, he hath shut out my prayer.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
9Ghimel. He hath shut up my ways with square stones, he hath turned my paths upside down.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
10Daleth. He is become to me as a bear lying in wait: as a lion in secret places.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
11Daleth. He hath turned aside my paths, and hath broken me in pieces, he hath made me desolate.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
12Daleth. He hath bent his bow, and set me as a mark for his arrows.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
13He. He hath shot into my reins the daughters of his quiver.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
14He. I am made a derision to all my people, their song all the day long.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
15He. He hath filled me with bitterness, he hath inebriated me with wormwood.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
16Vau. And he hath broken my teeth one by one, he hath fed me with ashes.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
17Vau. And my soul is removed far off from peace, I have forgotten good things.
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
18Vau. And I said: My end and my hope is perished from the Lord.
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
19Zain. Remember my poverty, and transgression, the wormwood, and the gall.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
20Zain. I will be mindful and remember, and my soul shall languish within me.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
21Zain. These things I shall think over in my heart, therefore will I hope.
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
22Heth. The mercies of the Lord that we are not consumed: because his commiserations have not failed.
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
23Heth. They are new every morning, great is thy faithfulness.
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
24Heth. The Lord is my portion, said my soul: therefore will I wait for him.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
25Teth. The Lord is good to them that hope in him, to the soul that seeketh him.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
26Teth. It is good to wait with silence for the salvation of God.
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
27Teth. It is good for a man, when he hath borne the yoke from his youth.
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
28Jod. He shall sit solitary, and hold his peace: because he hath taken it up upon himself.
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
29Jod. He shall put his mouth in the dust, if so be there may be hope.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
30Jod. He shall give his cheek to him that striketh him, he shall be filled with reproaches.
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
31Caph. For the Lord will not cast off for ever.
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
32Caph. For if he hath cast off, he will also have mercy, according to the multitude of his mercies.
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
33Caph. For he hath not willingly afflicted, nor cast off the children of men.
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
34Lamed. To crush under his feet all the prisoners of the land,
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
35Lamed. To turn aside the judgment of a man before the face of the most High,
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
36Lamed. To destroy a man wrongfully in his judgment, the Lord hath not approved.
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
37Mem. Who is he that hath commanded a thing to be done, when the Lord commandeth it not?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
38Mem. Shall not both evil and good proceed out of the mouth of the Highest?
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
39Mem. Why hath a living man murmured, man suffering for his sins?
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
40Nun. Let us search our ways, and seek, and return to the Lord.
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
41Nun. Let us lift up our hearts with our hands to the Lord in the heavens.
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
42Nun. We have done wickedly, and provoked thee to wrath: therefore thou art inexorable.
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
43Samech. Thou hast covered in thy wrath, and hast struck us: thou hast killed and hast not spared.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
44Samech. Thou hast set a cloud before thee, that our prayer may not pass through.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
45Samech. Thou hast made me as an outcast, and refuse in the midst of the people.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
46Phe. All our enemies have opened their mouths against us.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
47Phe. Prophecy is become to us a fear, and a snare, and destruction.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
48Phe. My eye hath run down with streams of water, for the destruction of the daughter of my people.
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
49Ain. My eye is afflicted, and hath not been quiet, because there was no rest:
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
50Ain. Till the Lord regarded and looked down from the heavens.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
51Ain. My eye hath wasted my soul because of all the daughters of my city.
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
52Sade. My enemies have chased me and caught me like a bird, without cause.
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
53Sade. My life is fallen into the pit, and they have laid a stone over me.
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
54Sade. Waters have flowed over my head: I said: I am cut off.
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
55Coph. I have called upon thy name, O Lord, from the lowest pit.
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
56Coph. Thou hast heard my voice: turn not away thy ear from my sighs, and cries.
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
57Coph. Thou drewest near in the day, when I called upon thee, thou saidst: Fear not.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
58Res. Thou hast judged, O Lord, the cause of my soul, thou the Redeemer of my life.
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
59Res. Thou hast seen, O Lord, their iniquity against me: judge thou my judgment.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
60Res. Thou hast seen all their fury, and all their thoughts against me.
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61Sin. Thou hast heard their reproach, O Lord, all their imaginations against me.
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
62Sin. The lips of them that rise up against me: and their devices against me all the day.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
63Sin. Behold their sitting down, and their rising up, I am their song.
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
64Thau. Thou shalt render them a recompense, O Lord, according to the works of their hands.
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
65Thau. Thou shalt give them a buckler of heart, thy labour.
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
66Thau. Thou shalt persecute them in anger, and shalt destroy them from under the heavens, O Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.