Klaagliederen 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
1Remember, O Lord, what is come upon us: consider and behold our reproach.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
2Our inheritance is turned to aliens: our houses to strangers.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
3We are become orphans without a father: our mothers are as widows.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
4We have drunk our water for money: we have bought our wood.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
5We were dragged by the necks, we were weary and no rest was given us.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
6We have given our hand to Egypt, and to the Assyrians, that we might be satisfied with bread.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
7Our fathers have sinned, and are not: and we have borne their iniquities.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
8Servants have ruled over us: there was none to redeem us out of their hand.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
9We fetched our bread at the peril of our lives, because of the sword in the desert.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
10Our skin was burnt as an oven, by reason of the violence of the famine.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
11They oppressed the women in Sion, and the virgins in the cities of Juda.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
12The princes were hanged up by their hand: they did not respect the persons of the ancient.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
13They abused the young men indecently: and the children fell under the wood.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
14The ancients have ceased from the gates: the young men from the choir of the singers.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
15The joy of our heart is ceased, our dancing is turned into mourning.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
16The crown is fallen from our head woe to us, because we have sinned.
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
17Therefore is our heart sorrowful, therefore are our eyes become dim,
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
18For mount Sion, because it is destroyed, foxes have walked upon it.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
19But thou, O Lord, shalt remain for ever, thy throne from generation to generation.
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
20Why wilt thou forget us for ever? why wilt thou forsake us for a long time?
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
21Convert us, O Lord, to thee, and we shall be converted: renew our days, as from the beginning.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
22But thou hast utterly rejected us, thou art exceedingly angry against us.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.