Klaagliederen 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
1Lembra-te, SENHOR, do que nos aconteceu. Olha, e vê a nossa desonra.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
2Nossa herança foi entregue a estranhos, nossas casas a estrangeiros.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
3Somos órfãos e sem pai. Nossas mães são como viúvas.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
4Temos que pagar pela água que bebemos. Nossa lenha nos é vendida.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
5Nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços. Estamos exaustos, e não temos descanso.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
6Estendemos as mãos aos egípcios, e aos assírios, para nos fartarmos de pão.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
7Nossos pais pecaram, e já não existem. Nós carregamos as suas iniquidades.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
8Servos dominam sobre nós. Não há ninguém para nos livrar de suas mãos.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
9Conseguimos o nosso pão com risco de vida, por causa da espada no deserto.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
10Nossa pele é negra como um forno, por causa do calor abrasador da fome.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
11Violaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
12Príncipes foram pendurados pelas mãos. Os rostos dos anciãos não foram honrados.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
13Os jovens carregam pedras de moinho. Os meninos tropeçaram sob fardos de lenha.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
14Os anciãos deixaram a porta da cidade, e os jovens deixaram a sua música.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
15A alegria do nosso coração cessou. Nossa dança se transformou em luto.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
16A coroa caiu da nossa cabeça. Ai de nós, porque pecamos!
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
17Por isso o nosso coração está desfalecido. Por essas coisas os nossos olhos se escurecem:
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
18pelo monte Sião, que está desolado. As raposas andam sobre ele.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
19Tu, SENHOR, permaneces para sempre. O teu trono é de geração em geração.
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
20Por que te esqueces de nós para sempre, e nos desamparas por tanto tempo?
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
21Faze-nos voltar para ti, SENHOR, e voltaremos. Renova os nossos dias como nos tempos antigos.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
22Mas tu nos rejeitaste totalmente. Estás muito irado contra nós.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.