Klaagliederen 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
1BOEIPA aw poek lamtah kaimih taengkah aka thoeng te paelki laeh. Paelki lamtah kaimih sokah kokhahnah he hmu lah.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
2Kaimih kah rho te hlanglak taengla, ka im te kholong taengla pawk coeng.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
3Cadah la ka om uh tih nuhmai bangla ka manu napa a om moenih.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
4Kamamih tui ha tangka neh ka ok uh tih kamamih kah thing ha a phu daengah ha pawk.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
5Ka rhawn ah n'hloem uh vaengah ka kohnue uh pawt bangla kaimih he n'duem sak pawh.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
6Buh ka cung uh ham khaw Egypt neh Assyria taengah kut ka duen uh.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
7A pa rhoek khaw tholh uh tih kaimih taengah a om voel moenih. Tedae kaimih loh amih kathaesainah te ka phueih uh.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
8Sal rhoekkaimih soah n'taemrhai uh tih amih kut lamkah aka bawt om pawh.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
9Khosoek cunghang hmai ah ka hinglu nen ni ka buh ka dang uh.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
10Khokha rhamling hmai ah ka vin khaw hmaiulh bangla tloo coeng.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
11Zion kah huta rhoek neh Judah khopuei kah oila rhoek khaw a tholh puei uh.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
12Amih kut neh mangpa rhoek a kuiok sak tih patong rhoek kah maelhmai khaw hiin uh pawh.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
13Tongpang rhoek loh phaklung a phueih uh tih camoe rhoek te thingpum dongah paloe uh.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
14Vongka lamkah patong rhoek neh, tongpang rhoek khaw a rhotoeng lamloh kangkuen uh.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
15Kaimih lungbuei kah omthennah he kangkuen coeng tih kaimih kah lamnah khaw nguekcoinah la poeh.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
16Kamih lu kah rhuisam khaw yulh coeng. Anunae ka tholh uh khaw kaimih ham coeng ni.
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
17Te dongah ko kaimih lungbuei he pumthim hainak la coeng. He dongah kaimih kah maelhmai khaw hmuep.
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
18Zion tlang aka pong te a soah maetang ni a pongpa coeng.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
19BOEIPA namah tah kumhal duela na om tih, na ngolkhoel khaw cadilcahma phoeikah cadilcahma duela cak.
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
20Balae tih a yoeyah la kaimih nan hnilh? Kaimih nan hnoo khaw khohnin loh sen.
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
21BOEIPA aw kaimih he namah taengah m'mael sak laeh. Ka mael uh van daengah ni hlamat kah bangla kaimih kah khohnin thai neh ka mael uh eh.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
22Kaimih taengah a nah la na thintoek tih kaimih he nan hnawt nan hnawt mai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.