Klaagliederen 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
1Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
2Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
3We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
4We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
5Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
6We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
8Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
9We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
10Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
11They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
12Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
13They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
16The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
17For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
18Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
19Thou, O LORD , remainest for ever; thy throne from generation to generation.
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
20Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
21Turn thou us unto thee, O LORD , and we shall be turned; renew our days as of old.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
22But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.