Klaagliederen 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Gedenk toch, Jahweh, wat wij verduren, Zie toe, en aanschouw onze smaad:
1Remember, O LORD, what is come upon us; behold, and see our reproach.
2Ons erfdeel is aan anderen vervallen, Onze huizen aan vreemden.
2Our inheritance is turned unto strangers, our houses unto aliens.
3Wezen zijn wij, vaderloos, Als weduwen zijn onze moeders;
3We are become orphans and fatherless, our mothers are as widows.
4Ons water drinken wij voor geld, Wij moeten ons eigen hout betalen.
4We have drunk our water for money; our wood cometh to us for price.
5Voortgezweept, met het juk om de hals, Uitgeput, maar men gunt ons geen rust!
5To our very necks we are pursued; we labour, and have no rest.
6Naar Egypte steken wij de handen uit, Naar Assjoer om brood!
6We have given the hand to Egypt, and to Assyria, to have bread enough;
7Onze vaderen hebben gezondigd: zij zijn niet meer, Wij dragen hun schuld:
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
8Slaven zijn onze heersers, En niemand, die ons uit hun handen verlost.
8Servants rule over us; there is none to deliver us out of their hand.
9Met gevaar voor ons leven halen wij brood, Voor het dreigende zwaard der woestijn;
9We get our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
10Onze huid is heet als een oven, Door de koorts van de honger.
10Our skin is hot like an oven because of the burning heat of famine.
11De vrouwen worden in Sion onteerd, De maagden in de steden van Juda;
11They have ravished the women in Zion, the maidens in the cities of Judah.
12Vorsten door hen opgehangen, Geen oudsten gespaard.
12Princes are hanged up by their hand; the faces of elders are not honoured.
13De jongens moeten de molensteen torsen, De knapen bezwijken onder het hout;
13The young men have borne the mill, and the children have stumbled under the wood.
14Geen grijsaards meer in de poorten, Geen jonge mannen meer met hun lier.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their music.
15Geen blijdschap meer voor ons hart, Onze reidans veranderd in rouw,
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
16Gevallen de kroon van ons hoofd: Wee onzer, wij hebben gezondigd!
16The crown is fallen from our head; woe unto us! for we have sinned.
17Hierom is ons hart verslagen, Staan onze ogen zo dof:
17For this our heart is faint, for these things our eyes are dim;
18Om de Sionsberg, die ligt verlaten, Waar enkel jakhalzen lopen.
18For the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
19Maar Gij zetelt in eeuwigheid, Jahweh; Uw troon van geslacht tot geslacht!
19Thou, O LORD, art enthroned for ever, Thy throne is from generation to generation.
20Waarom zoudt Gij ons dan altijd vergeten, Ten einde toe ons verlaten?
20Wherefore dost Thou forget us for ever, and forsake us so long time?
21Ach Jahweh, breng ons tot U terug: wij willen bekeren; Maak onze dagen weer als voorheen!
21Turn Thou us unto Thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
22Neen, Gij hebt ons niet voor immer verworpen, Gij blijft op ons niet zo hevig verbolgen!
22Thou canst not have utterly rejected us, and be exceeding wroth against us!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.