Klaagliederen 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Hoe heeft het goud zijn glans verloren, Hoe dof is het edel metaal; Hoe werden de heilige stenen Op alle hoeken der straten gesmeten.
1Como o ouro perdeu o seu brilho! O ouro mais puro se alterou! As pedras do santuário estão espalhadas nas esquinas de todas as ruas.
2Hoe werden de kostelijke zonen van Sion, Waard hun gewicht aan het fijnste goud, Als aarden kruiken behandeld, Het maaksel van den pottenbakker.
2Os preciosos filhos de Sião, comparáveis ao ouro fino, como são agora considerados como vasos de barro, obra das mãos do oleiro!
3Zelfs jakhalzen reiken de borst, En zogen haar welpen: Maar de dochter van mijn volk was hardvochtig Als de struisen in de woestijn.
3Até os chacais oferecem o peito. Eles amamentam os seus filhotes. Mas a filha do meu povo tornou-se cruel, como os avestruzes no deserto.
4De tong van de zuigeling kleefde van dorst Aan zijn gehemelte vast; De kinderen vroegen om brood, Maar niemand, die het hun brak.
4A língua da criança de peito gruda no céu da boca por causa da sede. As crianças pequenas pedem pão, e ninguém o reparte para elas.
5Die van lekkernijen smulden, Versmachtten op straat; Die op purper werden gedragen, Omarmden de mesthoop.
5Aqueles que comiam iguarias estão desolados nas ruas. Aqueles que foram criados vestindo púrpura abraçam monturos.
6Want de schuld van de dochter van mijn volk Is groter dan de zonde van Sodoma: En dàt werd in een oogwenk vernield, Zonder dat iemand de hand er aan sloeg.
6Pois a iniquidade da filha do meu povo é maior do que o pecado de Sodoma, que foi destruída como que em um momento. Sem que mãos fossem postas sobre ela.
7Haar vorsten waren witter dan sneeuw En blanker dan melk, Hun lijven roder dan koralen, Hun lokken glansden als saffier.
7Seus nobres eram mais puros do que a neve. Eles eram mais brancos do que o leite. Eles eram de corpo mais avermelhado do que os rubis. O seu brilho era como o da safira.
8Maar hun gelaat werd zwarter dan roet, Men kende ze in de straten niet meer; Hun huid lag verschrompeld om hun gebeente, Verdroogd als hout.
8A aparência deles é mais negra do que o carvão. Eles não são reconhecidos nas ruas. A pele deles gruda nos ossos. Está ressecada. Tornou-se como madeira.
9Die het zwaard had doorboord, voeren beter, Dan die door de honger werden gekweld, Zij versmachtten en werden gemarteld, Omdat ze geen veldvruchten oogstten.
9Aqueles que são mortos à espada estão melhores do que aqueles que são mortos de fome; pois estes definham, traspassados, por falta dos frutos do campo.
10Tedere vrouwen hebben met eigen hand Haar kinderen gekookt; Ze dienden haar tot voedsel Bij de ondergang van de dochter van mijn volk.
10As mãos de mulheres compassivas cozinharam seus próprios filhos. Eles serviram de alimento para elas na destruição da filha do meu povo.
11Jahweh heeft zijn volle gramschap doen woeden, Uitgestort zijn grimmige toorn, Een vuur ontstoken in Sion, Dat zijn grondslagen heeft verteerd.
11O SENHOR cumpriu a sua ira. Ele derramou a sua ira ardente. Ele acendeu um fogo em Sião, que devorou os seus alicerces.
12Nooit konden de koningen der aarde geloven, Nooit iemand ter wereld: Dat de verdrukker en vijand Binnen Jerusalems poorten zou rukken.
12Os reis da terra não acreditaram, nem todos os habitantes do mundo, que o adversário e o inimigo entrariam pelos portões de Jerusalém.
13Het was om de zonden van de profeten, Om de schuld van zijn priesters, Die binnen zijn muren Onschuldig bloed hadden vergoten.
13Isso aconteceu por causa dos pecados dos seus profetas e das iniquidades dos seus sacerdotes, que derramaram o sangue dos justos no meio dela.
14Ze zwierven als melaatsen op straat, Bezoedeld met bloed; Men mocht hen niet aanraken, Zelfs niet bij hun kleren.
14Eles vagam como cegos pelas ruas. Estão contaminados de sangue, de modo que ninguém pode tocar em suas roupas.
15Op zij; onrein! riep men ze toe; Terug, terug, raakt ze niet aan! Neen, ze moeten vluchten, onder de heidenen zwerven; Hier mogen ze langer niet blijven!
15“Afastem-se!”, gritavam para eles. “Imundos! Afastem-se! Afastem-se! Não toquem!” Quando eles fugiram e vagaram, dizia-se entre as nações: “Eles não podem mais morar aqui.”
16Het aanschijn van Jahweh heeft ze verstrooid, Het blikt niet meer op hen neer; Het heeft de priesters niet ontzien, De oudsten niet gespaard.
16A ira do SENHOR os espalhou. Ele não prestará mais atenção neles. Eles não respeitaram a pessoa dos sacerdotes. Eles não favoreceram os anciãos.
17Toch keken wij nog smachtend uit Naar redding: maar tevergeefs; Op onze wachtpost bleven wij staren Naar een volk, dat ons toch niet zou helpen.
17Nossos olhos ainda desfalecem, buscando em vão por socorro. Em nossa vigília, ficamos aguardando por uma nação que não podia salvar.
18Men bespiedde ons bij iedere stap, Zelfs op onze pleinen konden we niet gaan. Nabij was ons einde, onze dagen voorbij; Ja, ons eind was gekomen!
18Eles caçam os nossos passos, de modo que não podemos andar em nossas ruas. Nosso fim está próximo. Nossos dias estão cumpridos, pois o nosso fim chegou.
19Onze vervolgers waren nog sneller Dan adelaars in de lucht; Ze zetten ons na op de bergen, Belaagden ons in de woestijn.
19Nossos perseguidores foram mais rápidos do que as águias do céu. Eles nos perseguiram sobre os montes. Eles nos armaram emboscadas no deserto.
20Onze levensadem, de gezalfde van Jahweh, Werd in hun kuilen gevangen; Hij, van wien wij hadden gedacht: In zijn schaduw leven wij onder de volken.
20O fôlego de nossas narinas, o ungido do SENHOR, foi capturado em suas armadilhas; aquele de quem dizíamos: “Debaixo da sua sombra viveremos entre as nações.”
21Jubel en juich maar, dochter van Edom, Die het land van Oes bewoont: Ook u zal de beker worden gereikt; Ge zult u bedrinken, en u ontbloten!
21Alegre-se e regozije-se, filha de Edom, que habita na terra de Uz. O cálice também passará para você. Você ficará embriagada, e ficará nua.
22Uw schuld is ten einde, dochter van Sion: Hij zal u nooit meer verbannen! Maar ùw schuld zal Hij straffen, dochter van Edom, Uw zonden openbaren!
22O castigo da sua iniquidade está cumprido, filha de Sião. Ele não a levará mais para o cativeiro. Ele punirá a sua iniquidade, filha de Edom. Ele descobrirá os seus pecados.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.