Oihaih Laa
Chapter 4

Oihaih Laa

Asang Khongca Bible (Eas…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Kawbangmaw sui amphahaih to duek ving moe, kaciim suitui loe amkhraih ving! Hmuenciim ih thlungnawk loe lamkrung kruekah anghaeh o phang boeh.
1Como o ouro perdeu o seu brilho! O ouro mais puro se alterou! As pedras do santuário estão espalhadas nas esquinas de todas as ruas.
2Kaciim suitui hoi patah o ih, atho kana Zion capanawk loe kawbangmaw laom sahkung mah sak ih amlai long baktiah oh o sut halat!
2Os preciosos filhos de Sião, comparáveis ao ouro fino, como são agora considerados como vasos de barro, obra das mãos do oleiro!
3Tasuinawk mataeng doeh a caanawk tahnu panaek o moe, pacah o bae; kai kaminawk ih canu loe hmawhsaeng praezaek ih tahnongsawk tavaa baktiah hmawhsaeng o.
3Até os chacais oferecem o peito. Eles amamentam os seus filhotes. Mas a filha do meu povo tornou-se cruel, como os avestruzes no deserto.
4Tahnu anghaeh loiah nawktanawk ih palai loe pakha ranui ah akap caeng boeh; nawktanawk mah takaw hnik o naah, mi mah doeh paek o ai.
4A língua da criança de peito gruda no céu da boca por causa da sede. As crianças pequenas pedem pão, e ninguém o reparte para elas.
5Buh aan kahoih caa kaminawk loe abuephaih tawn o ai; kamling kahni nuiah qoeng tahang kaminawk doeh, vaihi loe maiphu thungah ni angsong o boeh.
5Aqueles que comiam iguarias estão desolados nas ruas. Aqueles que foram criados vestindo púrpura abraçam monturos.
6Zaehaih pongah kai ih kaminawk thuitaekhaih loe Sodom zae thuitaekhaih pongah doeh nat kue, mi mah doeh abomh ai ah, nawnetta thungah amro boih boeh.
6Pois a iniquidade da filha do meu povo é maior do que o pecado de Sodoma, que foi destruída como que em um momento. Sem que mãos fossem postas sobre ela.
7Anih ih Nazaret kaminawk loe dantui pongah ciim o kue moe, tahnutui pongah doeh anglung o kue; a taksa loe thlung kamling pongah thim kue moe, krang doeh sapphire thlung pongah hoih o kue.
7Seus nobres eram mais puros do que a neve. Eles eram mais brancos do que o leite. Eles eram de corpo mais avermelhado do que os rubis. O seu brilho era como o da safira.
8Vaihi nihcae krang amtuenghaih loe khoving pongah amnum o kue moe, loklam ah a caeh o naah doeh angmaat thai ai boeh; nihcae ih nganhin loe ahuh hoi angbet kang moe, cunghet baktiah, zaek o kaeng boeh.
8A aparência deles é mais negra do que o carvão. Eles não são reconhecidos nas ruas. A pele deles gruda nos ossos. Está ressecada. Tornou-se como madeira.
9Sumsen hoi dueh kaminawk loe khokhahaih hoi dueh kaminawk pongah hoih o kue; khokha hoi dueh kami loe lawk ih thingthai qumpo to caa ai pongah, zaek o kaeng.
9Aqueles que são mortos à espada estão melhores do que aqueles que são mortos de fome; pois estes definham, traspassados, por falta dos frutos do campo.
10Vangpui thung ih nongpatanawk loe tahmen thoh parai; angmacae ih caanawk to thongh moe, a caak o; kai kaminawk ih canu amrohaih niah loe angmacae ih caa mataeng doeh buh ah a caak o.
10As mãos de mulheres compassivas cozinharam seus próprios filhos. Eles serviram de alimento para elas na destruição da filha do meu povo.
11Angraeng mah palung a phuihaih to koepsak boeh; kanung parai palungphuihaih to a kraih thuih; Zion to hmai hoiah a thlaek pongah, thlung hoi raemh ih hmuennawk to kangh boih boeh.
11O SENHOR cumpriu a sua ira. Ele derramou a sua ira ardente. Ele acendeu um fogo em Sião, que devorou os seus alicerces.
12Misa hoi misatuh kaminawk loe Jerusalem khongkha thungah akun o boeh, tiah long siangpahrangnawk hoi long kaminawk mah tang o ai.
12Os reis da terra não acreditaram, nem todos os habitantes do mundo, que o adversário e o inimigo entrariam pelos portões de Jerusalém.
13Tahmaanawk zaehaih, qaimanawk sakpazaehaih pongah, vangpui thungah katoeng kaminawk ih athii to palong o.
13Isso aconteceu por causa dos pecados dos seus profetas e das iniquidades dos seus sacerdotes, que derramaram o sangue dos justos no meio dela.
14Nihcae loe vaihi mikmaeng baktiah loklam ah amhet o; kami ih athii angnok o pongah, mi mah doeh nihcae ih khukbuen to sui mak ai.
14Eles vagam como cegos pelas ruas. Estão contaminados de sangue, de modo que ninguém pode tocar em suas roupas.
15Toe nihcae mah, Kalah bangah caeh oh, ciimcai ai kaminawk, caeh oh, caeh oh, sui o hmah, tiah ang hang o thuih lat; toe nihcae loe ahmuen kangthla ah cawnh o moe, ahmuen kruekah amhet o naah loe, Sithaw panoek ai kaminawk mah nihcae khaeah, Nangcae loe haeah na om o thai mak ai, tiah a naa o.
15“Afastem-se!”, gritavam para eles. “Imundos! Afastem-se! Afastem-se! Não toquem!” Quando eles fugiram e vagaram, dizia-se entre as nações: “Eles não podem mais morar aqui.”
16Angraeng palungphuihaih mah vah phaeng boeh pongah, nihcae to dawncang ai boeh; kaminawk mah qaimanawk to khingza o ai boeh; kacoehtanawk doeh azathaih paek o ai boeh.
16A ira do SENHOR os espalhou. Ele não prestará mais atenção neles. Eles não respeitaram a pessoa dos sacerdotes. Eles não favoreceram os anciãos.
17Bomkung to ka pakrong o e, ka hnu o ai; kaicae pahlong thai ai acaeng kaminawk to ka zing o lat.
17Nossos olhos ainda desfalecem, buscando em vão por socorro. Em nossa vigília, ficamos aguardando por uma nação que não podia salvar.
18Ka misanawk mah kaicae ih khokkong to parui, to pongah loklam ah ka caeh o thai ai; kaicae boenghaih loe zoi boeh; kaicae ih aninawk loe akoep boeh; kaicae boenghaih to phak boeh.
18Eles caçam os nossos passos, de modo que não podemos andar em nossas ruas. Nosso fim está próximo. Nossos dias estão cumpridos, pois o nosso fim chegou.
19Kaicae patom kaminawk loe van ih tahmunawk pongah doeh rang o kue; nihcae mah mae nui khoek to ang patom o, praezaek ah doeh ang maah o.
19Nossos perseguidores foram mais rápidos do que as águias do céu. Eles nos perseguiram sobre os montes. Eles nos armaram emboscadas no deserto.
20Kaicae anghahhaih takhi ah kaom Angraeng mah situi nok ih zaehoikung mah, Sithaw panoek ai kaminawk salakah kamongah na omsak tih, tiah ka poek o, toe anih to misanawk ih qumqaihaih thungah naeh o ving boeh.
20O fôlego de nossas narinas, o ungido do SENHOR, foi capturado em suas armadilhas; aquele de quem dizíamos: “Debaixo da sua sombra viveremos entre as nações.”
21Uz prae ah kaom, Aw Edom canu, anghoe oh loe, oep oh; boengloeng loe nangcae khaeah doeh pha tih; to naah loe na paquih o ueloe, bangkrai ah na om o tih.
21Alegre-se e regozije-se, filha de Edom, que habita na terra de Uz. O cálice também passará para você. Você ficará embriagada, e ficará nua.
22Aw Zion canu, na zaehaih pongah thuitaekhaih loe boeng boeh; anih mah misong ah na hoi let mak ai boeh; Aw Edom canu, anih loe na zaehaih thuitaek hanah angzo tih, to naah na zaehaih to amtuengsak tih.
22O castigo da sua iniquidade está cumprido, filha de Sião. Ele não a levará mais para o cativeiro. Ele punirá a sua iniquidade, filha de Edom. Ele descobrirá os seus pecados.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.