سوگنامه 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
1Lembra-te, SENHOR, do que nos aconteceu. Olha, e vê a nossa desonra.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
2Nossa herança foi entregue a estranhos, nossas casas a estrangeiros.
3ما یتیم و بی‌پدر شده‌ایم و مادران ما مثل بیوه‌ها گردیده‌اند.
3Somos órfãos e sem pai. Nossas mães são como viúvas.
4آب خود را به نقره می‌نوشیم و هیزم ما به مافروخته می‌شود.
4Temos que pagar pela água que bebemos. Nossa lenha nos é vendida.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیده‌اند وخسته شده، راحت نداریم.
5Nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços. Estamos exaustos, e não temos descanso.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
6Estendemos as mãos aos egípcios, e aos assírios, para nos fartarmos de pão.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شده‌اند و مامتحمل عصیان ایشان گردیده‌ایم.
7Nossos pais pecaram, e já não existem. Nós carregamos as suas iniquidades.
8غلامان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
8Servos dominam sobre nós. Não há ninguém para nos livrar de suas mãos.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش می‌یابیم.
9Conseguimos o nosso pão com risco de vida, por causa da espada no deserto.
10پوست ما به‌سبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
10Nossa pele é negra como um forno, por causa do calor abrasador da fome.
11زنان را در صهیون بی‌عصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
11Violaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
12Príncipes foram pendurados pelas mãos. Os rostos dos anciãos não foram honrados.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم می‌افتند.
13Os jovens carregam pedras de moinho. Os meninos tropeçaram sob fardos de lenha.
14مشایخ از دروازه‌ها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
14Os anciãos deixaram a porta da cidade, e os jovens deixaram a sua música.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
15A alegria do nosso coração cessou. Nossa dança se transformou em luto.
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
16A coroa caiu da nossa cabeça. Ai de nós, porque pecamos!
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و به‌سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
17Por isso o nosso coração está desfalecido. Por essas coisas os nossos olhos se escurecem:
18یعنی به‌خاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش می‌کنند.
18pelo monte Sião, que está desolado. As raposas andam sobre ele.
19اما تو‌ای یهوه تا ابدالاباد جلوس می‌فرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
19Tu, SENHOR, permaneces para sempre. O teu trono é de geração em geração.
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نموده‌ای.
20Por que te esqueces de nós para sempre, e nos desamparas por tanto tempo?
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
21Faze-nos voltar para ti, SENHOR, e voltaremos. Renova os nossos dias como nos tempos antigos.
22و الا ما را بالکل رد نموده‌ای و بر مابی نهایت غضبناک شده‌ای.
22Mas tu nos rejeitaste totalmente. Estás muito irado contra nós.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.