سوگنامه 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور وملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
1Опомени се, Господе, шта нас задеси; погледај и види срамоту нашу.
2میراث ما از آن غریبان و خانه های ما از آن اجنبیان گردیده است.
2Наследство наше привали се туђинцима, домови наши иностранцима.
3ما یتیم و بی‌پدر شده‌ایم و مادران ما مثل بیوه‌ها گردیده‌اند.
3Постасмо сироте, без оца, матере наше као удовице.
4آب خود را به نقره می‌نوشیم و هیزم ما به مافروخته می‌شود.
4Своју воду пијемо за новце, своја дрва купујемо.
5تعاقب کنندگان ما به گردن ما رسیده‌اند وخسته شده، راحت نداریم.
5На врату нам је јарам, и гоне нас; уморени немамо одмора.
6با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیرشویم.
6Пружамо руку к Мисирцима и Асирцима, да се наситимо хлеба.
7پدران ما گناه ورزیده، نابود شده‌اند و مامتحمل عصیان ایشان گردیده‌ایم.
7Оци наши згрешише, и нема их, а ми носимо безакоња њихова.
8غلامان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که از دست ایشان رهایی دهد.
8Робови нам господаре, нема никога да избави из руку њихових.
9از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطرجان خویش می‌یابیم.
9Са страхом за живот свој од мача у пустињи доносимо себи хлеб.
10پوست ما به‌سبب سموم قحط مثل تنورسوخته شده است.
10Кожа нам поцрне као пећ од љуте глади.
11زنان را در صهیون بی‌عصمت کردند ودوشیزگان را در شهرهای یهودا.
11Срамоте жене на Сиону и девојке по градовима Јудиним.
12سروران از دست ایشان به دار کشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
12Кнезове вешају својим рукама, не поштују лице старачко.
13جوانان سنگهای آسیا را برمی دارند وکودکان زیر بار هیزم می‌افتند.
13Младиће узимају под жрвње, и деца падају под дрвима.
14مشایخ از دروازه‌ها نابود شدند و جوانان ازنغمه سرایی خویش.
14Стараца нема више на вратима, ни младића на певању.
15شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدل گردید.
15Неста радости срцу нашем, игра наша претвори се у жалост.
16تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا که گناه کردیم.
16Паде венац с главе наше; тешко нама, што згрешисмо!
17از این جهت دل ما بیتاب شده است و به‌سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
17Стога је срце наше жалосно, стога очи наше потамнеше,
18یعنی به‌خاطر کوه صهیون که ویران شد وروباهان در آن گردش می‌کنند.
18Са горе Сиона, што опусте, и лисице иду по њој.
19اما تو‌ای یهوه تا ابدالاباد جلوس می‌فرمایی و کرسی تو تا جمیع دهرها خواهدبود.
19Ти, Господе, остајеш довека, престо Твој од колена до колена.
20پس برای چه ما را تا به ابد فراموش کرده وما را مدت مدیدی ترک نموده‌ای.
20Зашто хоћеш да нас заборавиш довека, да нас оставиш задуго?
21ای یهوه ما را بسوی خود برگردان وبازگشت خواهیم کرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه کن.
21Обрати нас, Господе, к себи, и обратићемо се; понови дане наше како беху пре.
22و الا ما را بالکل رد نموده‌ای و بر مابی نهایت غضبناک شده‌ای.
22Јер еда ли ћеш нас сасвим одбацити и гневити се на нас веома?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.