سوگنامه 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1صهیون را به ظلمت پوشانیده و جلال اسرائیل را از آسمان به زمین افکنده است. وقدمگاه خویش را در روز خشم خود به یادنیاورده است.
1Como o Senhor cobriu a filha de Sião com uma nuvem em sua ira! Ele lançou a beleza de Israel do céu para a terra, e não se lembrou do estrado de seus pés no dia da sua ira.
2خداوند تمامی مسکن های یعقوب را هلاک کرده و شفقت ننموده است. قلعه های دختر یهودارا در غضب خود منهدم ساخته، و سلطنت وسرورانش را به زمین انداخته، بی‌عصمت ساخته است.
2O Senhor engoliu todas as habitações de Jacó sem piedade. Ele derrubou em sua fúria as fortalezas da filha de Judá. Ele as derrubou por terra. Ele profanou o reino e os seus príncipes.
3در حدت خشم خود تمامی شاخهای اسرائیل را منقطع ساخته، دست راست خود را ازپیش روی دشمن برگردانیده است. و یعقوب رامثل آتش مشتعل که از هر طرف می‌بلعدسوزانیده است.
3Ele cortou todo o poder de Israel em sua ira ardente. Ele retirou a sua mão direita de diante do inimigo. Ele queimou Jacó como um fogo em chamas, que devora tudo ao redor.
4کمان خود را مثل دشمن زه کرده، با دست راست خود مثل عدو برپا ایستاده است. و همه آنانی را که در خیمه دختر صهیون نیکو منظربودند به قتل رسانیده، غضب خویش را مثل آتش ریخته است.
4Ele curvou o seu arco como um inimigo. Ele se posicionou com a sua mão direita como um adversário. Ele matou todos os que eram agradáveis aos olhos. Na tenda da filha de Sião, ele derramou a sua ira como fogo.
5خداوند مثل دشمن شده، اسرائیل را هلاک کرده و تمامی قصرهایش را منهدم ساخته وقلعه هایش را خراب نموده است. و برای دختریهودا ماتم و ناله را افزوده است.
5O Senhor tornou-se como um inimigo. Ele engoliu Israel. Ele engoliu todos os seus palácios. Ele destruiu as suas fortalezas. Ele multiplicou o pranto e a lamentação na filha de Judá.
6و سایبان خود را مثل (کپری ) در بوستان خراب کرده، مکان اجتماع خویش را منهدم ساخته است. یهوه، عیدها و سبت‌ها را در صهیون به فراموشی داده است. و در حدت خشم خویش پادشاهان و کاهنان را خوار نموده است.
6Ele arrancou violentamente o seu tabernáculo, como se fosse um jardim. Ele destruiu o seu local de reunião. O SENHOR fez com que a assembleia solene e o sábado fossem esquecidos em Sião. Na indignação da sua ira, ele desprezou o rei e o sacerdote.
7خداوند مذبح خود را مکروه داشته و مقدس خویش را خوار نموده و دیوارهای قصرهایش رابه‌دست دشمنان تسلیم کرده است. و ایشان درخانه یهوه مثل ایام عیدها صدا می‌زنند.
7O Senhor rejeitou o seu altar. Ele abominou o seu santuário. Ele entregou os muros dos seus palácios nas mãos do inimigo. Eles fizeram barulho na casa do SENHOR, como no dia de uma assembleia solene.
8یهوه قصد نموده است که حصارهای دخترصهیون را منهدم سازد. پس ریسمانکار کشیده، دست خود را از هلاکت باز نداشته، بلکه خندق وحصار را به ماتم درآورده است که با هم نوحه می‌کنند.
8O SENHOR determinou destruir o muro da filha de Sião. Ele estendeu a linha de medir. Ele não retirou a sua mão de destruir; Ele fez com que o baluarte e o muro lamentassem. Eles definham juntos.
9دروازه هایش به زمین فرو رفته است پشت بندهایش را خراب و خرد ساخته است. پادشاه و سرورانش در میان امت‌ها می‌باشند وهیچ شریعتی نیست. و انبیای او نیز رویا از جانب یهوه نمی بینند.
9Os seus portões afundaram na terra. Ele destruiu e quebrou as suas trancas. O seu rei e os seus príncipes estão entre as nações onde não há lei. Sim, os seus profetas não encontram visão do SENHOR.
10مشایخ دختر صهیون بر زمین نشسته، خاموش می‌باشند، و خاک بر سر افشانده، پلاس می‌پوشند. و دوشیزگان اورشلیم سر خود رابسوی زمین می‌افکنند.
10Os anciãos da filha de Sião sentam-se no chão. Eles guardam silêncio. Eles lançaram pó sobre as suas cabeças. Eles se vestiram de pano de saco. As virgens de Jerusalém abaixam as suas cabeças até o chão.
11چشمان من از اشکها کاهیده شد و احشایم بجوش آمده و جگرم به‌سبب خرابی دختر قوم من بر زمین ریخته شده است. چونکه اطفال وشیرخوارگان در کوچه های شهر ضعف می‌کنند.
11Os meus olhos se consomem em lágrimas. O meu coração está perturbado. A minha bile é derramada na terra, por causa da destruição da filha do meu povo, porque as crianças pequenas e os bebês desmaiam nas ruas da cidade.
12و به مادران خویش می‌گویند: گندم وشراب کجا است؟ زیرا که مثل مجروحان درکوچه های شهر بیهوش می‌گردند، و جانهای خویش را به آغوش مادران خود می‌ریزند.
12Eles perguntam às suas mães: “Onde estão o trigo e o vinho?” enquanto desmaiam como os feridos nas ruas da cidade, enquanto a sua alma se derrama no colo de suas mães.
13برای تو چه شهادت توانم آورد و تو را به چه چیز تشبیه توانم نمود‌ای دختر اورشلیم! وچه چیز را به تو مقابله نموده، تو را‌ای دوشیزه دختر صهیون تسلی دهم! زیرا که شکستگی تومثل دریا عظیم است و کیست که تو را شفا تواندداد.
13O que testemunharei a você? A que a compararei, filha de Jerusalém? O que compararei a você, para que eu possa consolá-la, virgem filha de Sião? Pois a sua ferida é tão grande quanto o mar. Quem poderá curá-la?
14انبیای تو رویاهای دروغ و باطل برایت دیده‌اند و گناهانت را کشف نکرده‌اند تا تو را ازاسیری برگردانند، بلکه وحی کاذب و اسباب پراکندگی برای تو دیده‌اند.
14Os seus profetas viram visões falsas e tolas para você. Eles não expuseram a sua iniquidade, para reverter o seu cativeiro, mas viram para você falsas revelações e causas de banimento.
15جمیع ره گذریان برتو دستک می‌زنند وسخریه نموده، سرهای خود را بر دختر اورشلیم می‌جنبانند (و می‌گویند): آیا این است شهری که آن را کمال زیبایی و ابتهاج تمام زمین می‌خواندند؟
15Todos os que passam batem palmas contra você. Eles assobiam e balançam a cabeça para a filha de Jerusalém, dizendo: “É esta a cidade que os homens chamavam de ‘A perfeição da beleza, a alegria de toda a terra’?”
16جمیع دشمنانت، دهان خود را بر توگشوده استهزا می‌نمایند و دندانهای خود را به هم افشرده، می‌گویند که آن را هلاک ساختیم. البته این‌روزی است که انتظار آن را می‌کشیدیم، حال آن را پیدا نموده و مشاهده کرده‌ایم.
16Todos os seus inimigos escancararam a boca contra você. Eles assobiam e rangem os dentes. Eles dizem: “Nós a engolimos. Certamente este é o dia que esperávamos. Nós o encontramos. Nós o vimos.”
17یهوه آنچه را که قصد نموده است بجاآورده و کلامی را که از ایام قدیم فرموده بود به انجام رسانیده، آن را هلاک کرده و شفقت ننموده است. و دشمنت را برتو مسرور گردانیده، شاخ خصمانت را برافراشته است.
17O SENHOR fez o que planejou. Ele cumpriu a sua palavra que ordenou nos dias da antiguidade. Ele derrubou, e não teve piedade. Ele fez com que o inimigo se alegrasse sobre você. Ele exaltou o poder dos seus adversários.
18دل ایشان نزد خداوند فریاد برآورده، (می گوید): ای دیوار دختر صهیون، شبانه‌روزمثل رود اشک بریز و خود را آرامی مده ومردمک چشمت راحت نبیند!
18O coração deles clamou ao Senhor. Ó muro da filha de Sião, deixe as lágrimas correrem como um rio, de dia e de noite. Não se dê nenhum alívio. Não deixe os seus olhos descansarem.
19شبانگاه در ابتدای پاسها برخاسته، فریادبرآور و دل خود را مثل آب پیش روی خداوندبریز. و دستهای خود را به‌خاطر جان اطفالت که از گرسنگی به‌سر هرکوچه بیهوش می‌گردند نزد او برافراز،
19Levante-se, clame de noite, no início das vigílias! Derrame o seu coração como água diante da face do Senhor. Levante as suas mãos para ele pela vida das suas crianças pequenas, que desmaiam de fome nas esquinas de todas as ruas.
20(وبگو): ای یهوه بنگر و ملاحظه فرما که چنین عمل را به چه کس نموده‌ای آیا می‌شود که زنان میوه رحم خود و اطفالی را که به ناز پرورده بودند بخورند؟ و آیا می‌شود که کاهنان و انبیا درمقدس خداوند کشته شوند؟
20“Olhe, SENHOR, e veja a quem o Senhor fez isso! Deveriam as mulheres comer os seus próprios filhos, as crianças que elas seguraram e embalaram em seus joelhos? Deveriam o sacerdote e o profeta ser mortos no santuário do Senhor?
21جوانان و پیران در کوچه‌ها بر زمین می‌خوابند. دوشیزگان و جوانان من به شمشیرافتاده‌اند. در روز غضب خود ایشان را به قتل رسانیده، کشتی و شفقت ننمودی.
21“O jovem e o velho jazem no chão pelas ruas. As minhas virgens e os meus jovens caíram à espada. O Senhor os matou no dia da sua ira. O Senhor os massacrou, e não teve piedade.
22ترسهای مرا از هرطرف مثل روز عیدخواندی و کسی نبود که در روز غضب یهوه نجات یابد یا باقی ماند. و آنانی را که به ناز پرورده و تربیت نموده بودم دشمن من ایشان را تلف نموده است.
22“O Senhor convocou, como no dia de uma assembleia solene, os meus terrores por todos os lados. Não houve quem escapasse ou sobrevivesse no dia da ira do SENHOR. O meu inimigo consumiu aqueles de quem cuidei e criei.” Aqui está a tradução solicitada, seguindo rigorosamente as diretrizes teológicas, linguísticas e de formatação USFM:
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.