Lamentazioni 5
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1RICORDATI, Signore, di quello che ci è avvenuto; Riguarda, e vedi li nostro vituperio.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2La nostra eredità è stata trasportata agli stranieri, E le nostre case a' forestieri.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Noi siam divenuti orfani, senza padre; E le nostre madri come donne vedove.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Noi abbiam bevuta la nostra acqua per danari, Le nostre legne ci sono state vendute a prezzo.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Noi abbiam sofferta persecuzione sopra il nostro collo; Noi ci siamo affannati, e non abbiamo avuto alcun riposo.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Noi abbiam porta la mano agli Egizi, Ed agli Assiri, per saziarci di pane.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7I nostri padri hanno peccato, e non sono più ; Noi abbiam portate le loro iniquità.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8De' servi ci hanno signoreggiati; Non vi è stato alcuno che ci abbia riscossi di man loro.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9Noi abbiamo addotta la nostra vittuaglia A rischio della nostra vita, per la spada del deserto.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10La nostra pelle è divenuta bruna come un forno, Per l'arsure della fame.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Le donne sono state sforzate in Sion, E le vergini nelle città di Giuda.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12I principi sono stati impiccati per man di coloro; Non si è avuta riverenza alle facce de' vecchi.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13I giovani hanno portata la macinatura, E i fanciulli son caduti per le legne.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14I vecchi hanno abbandonato le porte, E i giovani i loro suoni.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15La gioia del nostro cuore è cessata, I nostri balli sono stati cangiati in duolo.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16La corona del nostro capo è caduta; Guai ora a noi! perciocchè abbiam peccato.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Per questo il cuor nostro è languido; Per queste cose gli occhi nostri sono scurati.
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18Egli è perchè il monte di Sion è deserto, Sì che le volpi vi passeggiano.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19Tu, Signore, dimori in eterno; Il tuo trono è stabile per ogni età.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Perchè ci dimenticheresti in perpetuo? Perchè ci abbandoneresti per lungo tempo?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21O Signore, convertici a te, e noi sarem convertiti: Rinnova i nostri giorni, come erano anticamente.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22Perciocchè, ci hai tu del tutto riprovati? Sei tu adirato contro a noi fino all'estremo?
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.